Τι ισχύει για τη συνύπαρξη μεταξύ δύο ειδών οργανισμού;
Γενικές έννοιες:
* Διαγωνισμός: Τα είδη συχνά ανταγωνίζονται για τους ίδιους πόρους (τρόφιμα, χώρο, συντρόφους κ.λπ.). Αυτό μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό ενός είδους ή σε μια ισορροπία όπου και οι δύο επιβιώνουν σε χαμηλότερα επίπεδα.
* Αμοιβαία: Και τα δύο είδη επωφελούνται από την αλληλεπίδραση. Αυτό μπορεί να είναι μια συμβιωτική σχέση (όπως τα λουλούδια που επικονιάζουν οι μέλισσες) ή μια πιο έμμεση αλληλεπίδραση (όπως διαφορετικά είδη πτηνών που τροφοδοτούν διαφορετικά έντομα στην ίδια περιοχή).
* Commensalism: Ένα είδος επωφελείται από την αλληλεπίδραση, ενώ το άλλο δεν βλάπτεται ούτε βοήθησε. Για παράδειγμα, ένα πουλί που φωλιάζει σε ένα δέντρο.
* Αμινσαλισμός: Ένα είδος βλάπτεται, ενώ το άλλο δεν επηρεάζεται. Για παράδειγμα, ένα μεγάλο δέντρο που σκιάζει ένα μικρότερο φυτό.
* θήρευση/παρασιτισμός: Ένα είδος οφέλη με την κατανάλωση ή την εκμετάλλευση του άλλου.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη συνύπαρξη:
* Διαχωρισμός πόρων: Τα είδη μπορούν να συνυπάρχουν εάν ειδικεύονται σε διαφορετικούς πόρους (π.χ. διαφορετικές πηγές τροφίμων, διαφορετικά ενδιαιτήματα στην ίδια περιοχή).
* Περιβαλλοντική ετερογένεια: Εάν το περιβάλλον είναι ποικίλο, τα είδη μπορούν να ειδικευτούν σε διαφορετικές θέσεις, μειώνοντας τον ανταγωνισμό.
* Συντάκρυνση με τη μεσολάβηση αρπακτικών: Η θήρευση μπορεί μερικές φορές να βοηθήσει τα είδη να συνυπάρχουν εμποδίζοντας ένα είδος να κυριαρχεί στο άλλο.
* Εξελικτικές προσαρμογές: Τα είδη μπορούν να εξελιχθούν για να γίνουν πιο αποτελεσματικά κατά τη χρήση πόρων ή για να αποφευχθεί ο ανταγωνισμός.
Βασικές εκτιμήσεις:
* σταθερότητα: Η συνύπαρξη μπορεί να είναι σταθερή ή ασταθής. Η σταθερή συνύπαρξη σημαίνει ότι και τα δύο είδη μπορούν να διατηρήσουν τους πληθυσμούς τους με την πάροδο του χρόνου. Η ασταθής συνύπαρξη μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση ενός είδους.
* χρονικές κλίμακες: Η συνύπαρξη μπορεί να συμβεί σε σύντομες ή μεγάλες περιόδους. Οι οικολογικές αλληλεπιδράσεις μπορούν να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου λόγω περιβαλλοντικών διακυμάνσεων ή εξελικτικών πιέσεων.
* εξαρτώμενη από το περιβάλλον: Η φύση της συνύπαρξης μεταξύ δύο ειδών μπορεί να ποικίλει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με τα συγκεκριμένα είδη, το περιβάλλον και την παρουσία άλλων ειδών.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η συνύπαρξη δεν είναι πάντα επωφελής και για τα δύο είδη. Ο ανταγωνισμός μπορεί να είναι μια ισχυρή δύναμη, και μερικές φορές ένα είδος θα ξεπεράσει τελικά το άλλο. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, τα είδη μπορούν να βρουν τρόπους για να συνυπάρχουν, συχνά μέσω της εξειδίκευσης και του διαχωρισμού των πόρων.
