Πώς το έργο του Lister και του Koch υποστήριξαν τη θεωρία των γεννητικών νόσων;
Joseph Lister (1827-1912):
* Αντισερική χειρουργική: Ο Lister, ένας βρετανός χειρουργός, επηρεάστηκε βαθιά από το έργο του Pasteur για τη ζύμωση και τη σήψη. Πρότεινε ότι οι μικροοργανισμοί ήταν υπεύθυνοι για τις λοιμώξεις των τραυμάτων, μια σημαντική αιτία θανάτου στα νοσοκομεία εκείνη τη στιγμή.
* καρβικό οξύ: Εισήγαγε τη χρήση καρβικού οξέος (φαινόλη) ως αντισηπτικό, ψεκάζοντάς το σε χειρουργικά δωμάτια και χρησιμοποιώντας το για να αποστειρώσει χειρουργικά όργανα. Αυτό μείωσε δραματικά τη συχνότητα εμφάνισης μετεγχειρητικών λοιμώξεων.
* ευρήματα του Lister: Η επιτυχία του στη μείωση των λοιμώξεων εφαρμόζοντας αντισηπτικές τεχνικές παρείχε ισχυρά πρακτικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη θεωρία των γεννήσεων, αποδεικνύοντας ότι οι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν να προκαλέσουν ασθένειες και ότι θα μπορούσαν να ελεγχθούν.
Robert Koch (1843-1910):
* Τα θέματα του Koch: Ο Koch, ένας Γερμανός γιατρός, ανέπτυξε ένα σύνολο τεσσάρων αξιωματικών που καθιέρωσαν μια αιτιώδη σχέση μεταξύ ενός συγκεκριμένου μικροβίου και μιας συγκεκριμένης ασθένειας. Αυτά τα αξιώματα έγιναν το χρυσό πρότυπο για να αποδείξουν ότι ένα συγκεκριμένο μικρόβιο είναι υπεύθυνο για μια συγκεκριμένη ασθένεια.
* Μελέτες άνθρακα: Ο Koch απομονώθηκε με επιτυχία και καλλιεργούσε το βακτήριο Bacillus anthracis, αποδεικνύοντας ότι ήταν η αιτία του άνθρακα. Έδειξε τον κύκλο ζωής του βακτηρίου και απέδειξε ότι θα μπορούσε να μεταδοθεί από ζώο σε ζώα.
* Μελέτες φυματίωσης: Αργότερα αναγνώρισε το βακτήριο Mycobacterium tuberculosis ως αιτία της φυματίωσης, παρέχοντας περαιτέρω υποστήριξη για τη θεωρία των γεννητικών παραγόντων.
Συνοπτικά:
* Το έργο του Lister απέδειξε την πρακτική εφαρμογή της θεωρίας των γεννητικών παραγόντων αποδεικνύοντας ότι ο έλεγχος των μικροοργανισμών θα μπορούσε να αποτρέψει τις ασθένειες.
* Το έργο του Koch παρείχε ένα αυστηρό επιστημονικό πλαίσιο (αξιόλογα του Koch) για τον εντοπισμό και την απόδειξη της αιτίας συγκεκριμένων ασθενειών.
Μαζί, η δουλειά τους επανάσταση στην ιατρική, οδηγώντας στην ανάπτυξη αντισηπτικών και ασηπτικών πρακτικών, μέτρα δημόσιας υγείας όπως η αποχέτευση και η υγιεινή και τελικά η ανάπτυξη αντιβιοτικών και εμβολίων.
