Τι κάνει το σώμα όταν ένα αντιγόνο εισέρχεται στο σώμα;
1. Αναγνώριση αντιγόνου:
* Κύτταρα που παρουσιάζουν αντιγόνο (APCs): Τα ανοσοκύτταρα όπως τα μακροφάγα, τα δενδριτικά κύτταρα και τα Β κύτταρα κατακλύζουν το αντιγόνο. Το επεξεργάζονται και εμφανίζουν θραύσματα στην επιφάνεια τους χρησιμοποιώντας ειδικές πρωτεΐνες που ονομάζονται MHC (κύριο σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας).
* υποδοχείς κυττάρων Τ: Τα Τ λεμφοκύτταρα (Τ κύτταρα) έχουν υποδοχείς στην επιφάνεια τους που μπορούν να αναγνωρίσουν θραύσματα αντιγόνου που εμφανίζονται σε μόρια MHC. Αυτή η αναγνώριση είναι το κρίσιμο πρώτο βήμα στην ανοσοαπόκριση.
2. Ενεργοποίηση των κυττάρων ανοσοκυττάρων:
* Β βοηθή: Όταν ένα Τ κύτταρο αναγνωρίζει το αντιγόνο, ενεργοποιείται. Τα κύτταρα βοηθητικών κυττάρων (TH) απελευθερώνουν μόρια σηματοδότησης που ονομάζονται κυτοκίνες που διεγείρουν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να δράσουν.
* Κυτταροτοξικά Τ κύτταρα: Αυτά τα κύτταρα είναι υπεύθυνα για την άμεση θανάτωση μολυσμένων κυττάρων. Ενεργοποιούνται αναγνωρίζοντας το αντιγόνο που παρουσιάζεται σε μολυσμένα κύτταρα.
* Β κύτταρα: Τα Β κύτταρα ενεργοποιούνται με την αντιμετώπιση του αντιγόνου άμεσα ή λαμβάνοντας σήματα από κύτταρα βοηθητικών Τ.
3. Ανοσοαπόκριση:
* Χυμική ασυλία: Τα ενεργοποιημένα Β κύτταρα διαφοροποιούνται σε κύτταρα πλάσματος που παράγουν αντισώματα. Τα αντισώματα δεσμεύονται με αντιγόνα, εξουδετερώνοντας τα, σηματοδοτώντας τους για καταστροφή από άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος ή ενεργοποιώντας την κλασσική οδό της ενεργοποίησης του συμπληρώματος.
* ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ: Τα ενεργοποιημένα κυτταροτοξικά Τ κύτταρα σκοτώνουν άμεσα κύτταρα μολυσμένα με το αντιγόνο. Απελευθερώνουν κυτταροτοξικά μόρια που προκαλούν προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο (απόπτωση) στο μολυσμένο κύτταρο.
4. Μνήμη:
* Κύτταρα μνήμης: Κατά τη διάρκεια της ανοσοαπόκρισης, ορισμένα ενεργοποιημένα Β και Τ κύτταρα διαφοροποιούνται σε κύτταρα μνήμης. Αυτά τα κύτταρα "θυμούνται" το αντιγόνο και μπορούν να δημιουργήσουν μια ταχύτερη και ισχυρότερη ανταπόκριση κατά την επανεξέταση.
5. Ψήφισμα:
* Μόλις εξαλειφθεί το αντιγόνο, η ανοσοαπόκριση αρχίζει να υποχωρεί. Τα περισσότερα ενεργοποιημένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος υφίστανται απόπτωση και το σώμα επιστρέφει σε κατάσταση ηρεμίας.
Συνοπτικά, η απάντηση του σώματος σε ένα αντιγόνο περιλαμβάνει:
* Αναγνώριση και παρουσίαση του αντιγόνου από ανοσοποιητικά κύτταρα.
* Ενεργοποίηση συγκεκριμένων ανοσοποιητικών κυττάρων, όπως τα Τ κύτταρα και Β κύτταρα.
* Παραγωγή αντισωμάτων και κυτταροτοξικών Τ κυττάρων για την εξουδετέρωση και την καταστροφή του αντιγόνου.
* Ανάπτυξη ανοσολογικής μνήμης για ταχύτερες και πιο αποτελεσματικές απαντήσεις στο μέλλον.
Αυτή η πολύπλοκη διαδικασία είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία του σώματος από λοιμώξεις και ασθένειες. Ωστόσο, μερικές φορές το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να αντιδράσει υπερβολικά ή να εντοπίσει εσφαλμένα τις αβλαβείς ουσίες ως αντιγόνα, οδηγώντας σε αλλεργίες ή αυτοάνοσες διαταραχές.
