Τι είναι μέρος ενός βακτηριακού κυττάρου;
Εξωτερικά στρώματα:
* κάψουλα: Ένα κολλώδες, προστατευτικό στρώμα που βρέθηκε σε μερικά βακτήρια. Τους βοηθά να αποφεύγουν το ανοσοποιητικό σύστημα και να τηρούν τις επιφάνειες.
* κυτταρικό τοίχωμα: Μια άκαμπτη δομή που δίνει στα βακτήρια το σχήμα του και την προστατεύει από την έκρηξη. Είναι κυρίως κατασκευασμένο από πεπτιδογλυκάνη, ένα μοναδικό πολυμερές που βρίσκεται μόνο στα βακτήρια.
* μεμβράνη πλάσματος: Ένα λεπτό, εύκαμπτο στρώμα που περικλείει το κυτταρόπλασμα και ρυθμίζει αυτό που εισέρχεται και αφήνει το κύτταρο.
Εσωτερικές δομές:
* Κυτταρόπλασμα: Η ουσία που μοιάζει με ζελέ μέσα στο κελί όπου συμβαίνουν οι περισσότερες από τις δραστηριότητες του κυττάρου. Περιέχει διάφορα μόρια, συμπεριλαμβανομένων των ενζύμων, των ριβοσωμάτων και του DNA.
* ριβοσώματα: Μικρές δομές υπεύθυνες για τη σύνθεση πρωτεϊνών.
* νουκλεοειδή: Η περιοχή που περιέχει το βακτηριακό χρωμόσωμα, ένα ενιαίο, κυκλικό μόριο του DNA.
* πλασμίδια: Μικρά, κυκλικά μόρια DNA χωρίζονται από το χρωμόσωμα που μπορεί να μεταφέρει γονίδια για αντοχή στα αντιβιοτικά ή άλλα χαρακτηριστικά.
* flagella: Μακρά, μαχαίρια που χρησιμοποιούνται για κίνηση.
* pili: Σύντομα, προσαρτήσεις που μοιάζουν με μαλλιά που βοηθούν στην προσκόλληση και μερικές φορές με σύζευξη (μεταφορά DNA μεταξύ βακτηρίων).
* ενδοσπόρες: Ορισμένα βακτήρια παράγουν αυτές τις εξαιρετικά ανθεκτικές δομές όταν οι συνθήκες είναι δυσμενείς. Μπορούν να επιβιώσουν σκληρά περιβάλλοντα και να αναπτυχθούν ξανά όταν βελτιώνονται οι συνθήκες.
Βασικά σημεία:
* Δεν έχουν όλα τα βακτήρια όλες αυτές τις δομές. Για παράδειγμα, ορισμένα βακτήρια στερούνται κάψουλες ή μαστίγια.
* Η συγκεκριμένη σύνθεση και διάταξη αυτών των δομών μπορεί να ποικίλει μεταξύ διαφορετικών βακτηριακών ειδών, τα οποία είναι σημαντικά για την ταξινόμησή τους και την ταυτοποίησή τους.
Η κατανόηση των συστατικών ενός βακτηριακού κυττάρου είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της βιολογίας τους, του ρόλου τους στις ασθένειες και της ανάπτυξης αντιβιοτικών και άλλων θεραπειών.
