Οι μεταβολικές διεργασίες συνήθως προσθέτουν οξέα ή βάσεις στο αίμα;
οξέα:
* Κυτταρική αναπνοή: Η διάσπαση της γλυκόζης για ενέργεια παράγει διοξείδιο του άνθρακα (CO2) ως υποπροϊόν. Το CO2 διαλύεται στο αίμα και σχηματίζει ανθρακικό οξύ (H2CO3), το οποίο είναι ένα αδύναμο οξύ.
* Μεταβολισμός λίπους: Η διάσπαση των λιπών παράγει κετόνια, τα οποία είναι όξινα.
* Μεταβολισμός πρωτεΐνης: Η διάσπαση των πρωτεϊνών μπορεί να παράγει θειικό οξύ και φωσφορικό οξύ.
βάσεις:
* πέψη: Η κατανομή των τροφίμων στην πεπτική οδό παράγει ιόντα διττανθρακικού (HCO3-), τα οποία λειτουργούν ως βάση.
* Κυτταρικός μεταβολισμός: Ορισμένες μεταβολικές διεργασίες, όπως η διάσπαση ορισμένων αμινοξέων, μπορούν να παράγουν βασικές ενώσεις.
Διατήρηση ισορροπίας:
Το σώμα έχει εξελιγμένους μηχανισμούς για να διατηρήσει το ρΗ του αίματος μέσα σε πολύ στενό εύρος (7.35-7.45). Αυτό είναι ζωτικής σημασίας επειδή ακόμη και μικρές αποκλίσεις μπορούν να διαταράξουν την κυτταρική λειτουργία.
* buffer: Το δισανθρακικό (HCO3-) και άλλα ρυθμιστικά στο αίμα βοηθούν στην εξουδετέρωση των υπερβολικών οξέων ή βάσεων.
* πνεύμονες: Οι πνεύμονες εκπνέουν CO2, μειώνοντας την οξύτητα του αίματος.
* Νεφρά: Τα νεφρά φιλτράρουν τα απόβλητα προϊόντα από το αίμα και μπορούν να ρυθμίσουν την απέκκριση οξέων και βάσεων.
Διαταραχές:
* οξέωση: Εάν το αίμα γίνει υπερβολικά όξινο (χαμηλότερο pH), αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήματα, όπως σύγχυση, γρήγορη αναπνοή και κώμα.
* αλκάλωση: Εάν το αίμα γίνει πολύ βασικό (υψηλότερο pH), αυτό μπορεί να προκαλέσει μυϊκές κράμπες, τρόμο και σύγχυση.
Συνοπτικά, ο μεταβολισμός του σώματος μπορεί να παράγει τόσο οξέα όσο και βάσεις, αλλά το σώμα έχει πολλαπλούς μηχανισμούς για να διατηρήσει την ισορροπία του pH μέσα σε ένα ασφαλές εύρος.
