Τι πρέπει συνήθως να συμβεί πριν ένας πληθυσμός μπορεί να γίνει 2 διαφορετικά είδη;
1. Απομόνωση: Ο αρχικός πληθυσμός πρέπει να διαχωρίζεται σε δύο ή περισσότερες ομάδες. Αυτή η απομόνωση μπορεί να συμβεί με διάφορους τρόπους:
* Γεωγραφική απομόνωση: Φυσικά εμπόδια όπως τα βουνά, τα ποτάμια ή οι ωκεανοί αποτρέπουν τη ροή γονιδίων μεταξύ των πληθυσμών.
* Απομόνωση οικοτόπων: Οι διαφορετικοί πληθυσμοί καταλαμβάνουν ξεχωριστά ενδιαιτήματα μέσα στην ίδια γεωγραφική περιοχή, περιορίζοντας τη διασταύρωση.
* Απομόνωση συμπεριφοράς: Οι διαφορές στις τελετουργίες ζευγαρώματος, τα τραγούδια ή άλλες συμπεριφορές εμποδίζουν τα άτομα να αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον ως δυνητικούς συντρόφους.
2. Γενετική απόκλιση: Μόλις απομονωθούν, οι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν ανεξάρτητες εξελικτικές διαδρομές. Αυτό οδηγείται από:
* μεταλλάξεις: Οι τυχαίες αλλαγές στο DNA συσσωρεύονται σε κάθε πληθυσμό, οδηγώντας σε γενετικές διαφορές.
* Φυσική επιλογή: Διαφορετικές περιβαλλοντικές πιέσεις σε κάθε τοποθεσία ευνοούν τα διαφορετικά χαρακτηριστικά, οδηγώντας σε προσαρμογές μοναδικές σε κάθε πληθυσμό.
* Γενετική μετατόπιση: Οι τυχαίες διακυμάνσεις στις συχνότητες αλληλόμορφων, ειδικά σε μικρούς πληθυσμούς, μπορούν να οδηγήσουν σε απόκλιση.
3. Αναπαραγωγική απομόνωση: Τελικά, οι γενετικές διαφορές μεταξύ των πληθυσμών καθίστανται τόσο σημαντικές ώστε να μην μπορούν πλέον να αλληλοσυμπληρώνονται με επιτυχία. Αυτό είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό της συσχέτισης. Υπάρχουν διάφορες μορφές αναπαραγωγικής απομόνωσης:
* ΠΡΟΓΙΩΓΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Τα εμπόδια εμποδίζουν την εμφάνιση ζευγαρώματος ή γονιμοποίησης. Παραδείγματα περιλαμβάνουν διαφορές στις εποχές ζευγαρώματος, ασυμβίβαστες τελετουργίες ζευγαρώματος ή φυσικές ασυμβατότητες.
* Postzygotic απομόνωση: Οι υβριδικοί απόγονοι παράγονται, αλλά είναι είτε άγονοι είτε έχουν μειωμένη ικανότητα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την υβριδική στειρότητα (όπως τα μουλάρια) ή την ανίχνευση (τα υβριδικά έμβρυα που δεν αναπτύσσονται).
Σημαντική σημείωση: Η διαδικασία συσσώρευσης είναι σταδιακή και μπορεί να διαρκέσει χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια. Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί που εμπλέκονται μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το είδος και το περιβάλλον.
Συνοπτικά: Η συσσώρευση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί απομόνωση, γενετική απόκλιση και ανάπτυξη αναπαραγωγικής απομόνωσης μεταξύ των πληθυσμών. Είναι μια απόδειξη για τη δύναμη της εξέλιξης για να δημιουργηθεί η τεράστια βιοποικιλότητα που βλέπουμε στη Γη.
