Γιατί οι επιστήμονες πρέπει να χρησιμοποιούν άλλα εργαλεία από τα μικροσκόπια να επιλύσουν τη δομή του DNA;
* Περιορισμοί ανάλυσης: Τα μικροσκόπια, ακόμη και τα ισχυρά ηλεκτρονικά μικροσκόπια, έχουν όριο ανάλυσης. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να διακρίνουν αντικείμενα μικρότερα από ένα συγκεκριμένο μέγεθος. Τα μόρια ϋΝΑ είναι πολύ μικρότερα από το όριο ανάλυσης ακόμη και των πιο ισχυρών μικροσκοπίων.
* Η πολυπλοκότητα του DNA: Το DNA είναι ένα πολύ μακρύ και σύνθετο μόριο, με δομή διπλής έλικας που είναι πολύ περίπλοκη για να επιλυθεί με συμβατική μικροσκοπία.
* Ευελιξία του DNA: Το DNA είναι ένα δυναμικό μόριο που μπορεί να αλλάξει το σχήμα και τη διαμόρφωση. Αυτό καθιστά δύσκολη τη σύλληψη της δομής του χρησιμοποιώντας μεθόδους που απαιτούν ένα στατικό δείγμα.
Αντί για μικροσκόπια, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν άλλα εργαλεία για την επίλυση της δομής του DNA:
* περίθλαση ακτίνων Χ: Αυτή η τεχνική, που πρωτοστάτησε από το Rosalind Franklin, χρησιμοποιεί ακτινογραφίες για να δημιουργήσει πρότυπα περίθλασης από κρυσταλλωμένο DNA. Αυτά τα μοτίβα αποκάλυψαν το ελικοειδές σχήμα και τις διαστάσεις του DNA.
* Χημική ανάλυση: Οι επιστήμονες όπως ο Erwin Chargaff χρησιμοποίησαν χημική ανάλυση για να κατανοήσουν τη σύνθεση του DNA, ανακαλύπτοντας τις ίσες ποσότητες αδενίνης και θυμίνης, και γουανίνη και κυτοσίνη (κανόνες του Chargaff).
* Κτίριο μοντέλου: Χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες από τη διάθλαση ακτίνων Χ και τη χημική ανάλυση, επιστήμονες όπως ο Watson και ο Crick δημιούργησαν φυσικά μοντέλα DNA, οδηγώντας στην ανακάλυψη της δομής διπλής έλικας.
Επομένως, ενώ τα μικροσκόπια είναι χρήσιμα για την παρατήρηση των κυττάρων και άλλων δομών, δεν ήταν το κλειδί για την κατανόηση της περίπλοκης δομής του DNA. Άλλες τεχνικές, όπως η περίθλαση ακτίνων Χ και η κατασκευή μοντέλων, ήταν απαραίτητες για να αποκαλυφθούν τα μυστικά αυτού του βασικού μορίου.
