Ποια πράγματα δεν συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη;
1. Ατομική μάθηση και αποκτηθείσα χαρακτηριστικά: Ενώ τα άτομα μαθαίνουν και προσαρμόζονται κατά τη διάρκεια της ζωής τους, αυτές οι αλλαγές δεν μεταφέρονται γενετικά στους απογόνους τους. Αυτό είναι γνωστό ως Lamarckism, και έχει διαταραχθεί.
2. Τυχαίες μεταλλάξεις χωρίς επιλογή: Οι μεταλλάξεις είναι η πρώτη ύλη της εξέλιξης, αλλά οδηγούν μόνο στην εξελικτική αλλαγή όταν παρέχουν ένα πλεονέκτημα σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Μια τυχαία μετάλλαξη που δεν έχει αντίκτυπο στην επιβίωση ή την αναπαραγωγή ενός οργανισμού δεν θα εξαπλωθεί μέσω ενός πληθυσμού.
3. Απομονωμένα άτομα: Η εξέλιξη βασίζεται στην αλληλεπίδραση των ατόμων μέσα σε έναν πληθυσμό. Ένα απομονωμένο άτομο, ακόμη και αν αναπτύξει μια ευεργετική μετάλλαξη, δεν θα συμβάλει στην εξέλιξη του είδους στο σύνολό του.
4. Βραχυπρόθεσμες περιβαλλοντικές διακυμάνσεις: Ενώ οι βραχυπρόθεσμες αλλαγές στο περιβάλλον μπορούν να προκαλέσουν ελαφρώς τον πληθυσμό, αυτές οι αλλαγές είναι απίθανο να οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμες, σημαντικές εξελικτικές αλλαγές.
5. Τεχνητή επιλογή από ανθρώπους: Ενώ οι άνθρωποι μπορούν να δημιουργήσουν δραματικές αλλαγές στους οργανισμούς μέσω επιλεκτικής αναπαραγωγής (π.χ. οικιακά σκυλιά), αυτό δεν είναι το ίδιο με τη φυσική επιλογή, η οποία οδηγεί την εξέλιξη σε άγριους πληθυσμούς.
6. Σταθερά περιβάλλοντα: Η εξέλιξη καθοδηγείται από την ανάγκη προσαρμογής σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Σε ένα σταθερό περιβάλλον, υπάρχει λιγότερη επιλεκτική πίεση για την αλλαγή των οργανισμών.
7. Αμετάβλητες πισίνες γονιδίων: Η εξέλιξη απαιτεί γενετική ποικιλομορφία. Ένας πληθυσμός με ελάχιστες διακυμάνσεις στα γονίδιά του θα είναι λιγότερο ικανός να προσαρμοστεί στις περιβαλλοντικές αλλαγές.
8. Πολύ μικροί πληθυσμοί: Οι μικροί πληθυσμοί μπορούν να είναι πιο ευαίσθητοι στη γενετική μετατόπιση, όπου τα τυχαία συμβάντα πιθανότητας μπορούν να μεταβάλουν τη συχνότητα των γονιδίων, μερικές φορές οδηγώντας στην απώλεια ευεργετικών μεταλλάξεων.
Σημαντική σημείωση: Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ακόμη και τα πράγματα που δεν συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη μπορούν ακόμα να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στην επίδραση των πληθυσμών. Για παράδειγμα, η ατομική μάθηση μπορεί να βοηθήσει έναν οργανισμό να επιβιώσει καλύτερα στο άμεσο περιβάλλον του, ακόμη και αν δεν μεταφέρει αυτά τα μαθησιακά χαρακτηριστικά στους απογόνους.
Στην ουσία, η εξέλιξη οδηγείται από την αλληλεπίδραση της γενετικής παραλλαγής, της φυσικής επιλογής και του χρόνου. Αυτά είναι τα βασικά συστατικά για τη διαδικασία που οδηγεί στην εκπληκτική ποικιλομορφία της ζωής στη γη.
