Τι λυθεί το κυτταρικό τοίχωμα;
για βακτηριακά κυτταρικά τοιχώματα:
* λυσοζύμη: Αυτό το ένζυμο, που βρίσκεται σε δάκρυα, σάλιο και άλλα σωματικά υγρά, στοχεύει συγκεκριμένα την πεπτιδογλυκάνη, το κύριο συστατικό των βακτηριακών κυτταρικών τοιχωμάτων.
* Αντιβιοτικά: Ορισμένα αντιβιοτικά, όπως η πενικιλλίνη και η βανκομυκίνη, παρεμβαίνουν στη σύνθεση της πεπτιδογλυκάνης, αποδυναμώνοντας το κυτταρικό τοίχωμα και καθιστώντας τα βακτήρια ευαίσθητα στη λύση.
* χημικά: Ορισμένες χημικές ουσίες, όπως τα απορρυπαντικά, μπορούν να διαταράξουν την ακεραιότητα του κυτταρικού τοιχώματος και να οδηγήσουν σε λύση.
* ένζυμα φάγου: Ορισμένα βακτηριοφάγους (ιοί που μολύνουν βακτήρια) παράγουν ένζυμα που υποβαθμίζουν την πεπτιδογλυκάνη, προκαλώντας λύση.
για τα τοιχώματα των φυτών:
* Κυτταρίες: Αυτά τα ένζυμα σπάζουν την κυτταρίνη, το κύριο συστατικό των κυτταρικών τοιχωμάτων των φυτών.
* Pectinases: Αυτά τα ένζυμα υποβαθμίζουν την πηκτίνη, ένα άλλο σημαντικό συστατικό των κυτταρικών τοιχωμάτων των φυτών.
* χημικά: Ορισμένες χημικές ουσίες, όπως ισχυρά οξέα ή βάσεις, μπορούν να σπάσουν το κυτταρικό τοίχωμα.
* Φυσικές δυνάμεις: Οι μηχανικές δυνάμεις, όπως η λείανση ή η πίεση, μπορούν να διαταράξουν το κυτταρικό τοίχωμα.
για τα τοιχώματα των μυκήτων:
* Chitinases: Αυτά τα ένζυμα υποβαθμίζουν την χιτίνη, το κύριο συστατικό των μυκητιακών κυτταρικών τοιχωμάτων.
* Γλυκανάσες: Αυτά τα ένζυμα διασπά τις γλυκάνες, ένα άλλο σημαντικό συστατικό των μυκητιακών κυτταρικών τοιχωμάτων.
Εκτός από αυτούς τους συγκεκριμένους παράγοντες, ορισμένοι γενικοί παράγοντες μπορούν επίσης να συμβάλουν στην λύση των κυτταρικών τοιχώματος:
* Οσμωτική πίεση: Μια ξαφνική αλλαγή στην οσμωτική πίεση μπορεί να προκαλέσει το νερό να βιαστεί μέσα ή έξω από το κελί, ενδεχομένως βλάπτοντας το κυτταρικό τοίχωμα.
* Θερμοκρασία: Οι ακραίες θερμοκρασίες μπορούν να μειώσουν τα ένζυμα υπεύθυνα για τη συντήρηση του κυτταρικού τοιχώματος, οδηγώντας σε αποδυνάμωση και λύση.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένοι παράγοντες και οι συνθήκες που προκαλούν λύση του κυτταρικού τοιχώματος μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο του κυττάρου και του περιβάλλοντος του.