Ποια μέρη ενός κυττάρου πιστεύουν ότι οι επιστήμονες πιστεύουν κάποτε οργανισμούς ελεύθερης ζωής;
Εδώ είναι γιατί:
* ομοιότητες με τα βακτήρια: Τόσο τα μιτοχόνδρια όσο και οι χλωροπλάστες έχουν το δικό τους DNA, το οποίο είναι κυκλικό όπως το βακτηριακό DNA, και αναπαράγουν ανεξάρτητα από το κύτταρο. Έχουν επίσης ριβοσώματα που είναι πιο παρόμοια με τα βακτηριακά ριβοσώματα παρά με τα ριβοσώματα του κυττάρου.
* Διπλή μεμβράνη: Και τα δύο οργανίδια περικλείονται από διπλή μεμβράνη, γεγονός που υποδηλώνει ότι μία μεμβράνη είναι η αρχική εξωτερική μεμβράνη του οργανισμού ελεύθερης ζωής και η άλλη μεμβράνη σχηματίστηκε όταν ο οργανισμός κατακλύζεται από ένα μεγαλύτερο κύτταρο.
* Παραγωγή ενέργειας: Τα μιτοχόνδρια είναι υπεύθυνα για την κυτταρική αναπνοή, η οποία παράγει ενέργεια για το κύτταρο. Οι χλωροπλάστες είναι υπεύθυνοι για τη φωτοσύνθεση, η οποία μετατρέπει την ελαφριά ενέργεια σε χημική ενέργεια. Αυτές οι διαδικασίες είναι πολύ παρόμοιες με τις διαδικασίες που βρίσκονται σε ορισμένους τύπους βακτηρίων.
Η ενδοοσυμική θεωρία προτείνει ότι:
1. Ένα μεγαλύτερο, πρωτόγονο ευκαρυωτικό κύτταρο κατέστρεψε ένα μικρότερο προκαρυωτικό κύτταρο (είτε ένα βακτήριο για μιτοχόνδρια είτε ένα κυανοβακτήριο για χλωροπλάστες).
2. Αντί να χωνεύει το μικρότερο κελί, το μεγαλύτερο κύτταρο του επέτρεψε να επιβιώσει μέσα.
3 Με την πάροδο του χρόνου, το κατακλυσμένο κύτταρο εξελίχθηκε στο μιτοχόνδριο ή χλωροπλάστη, καθιστώντας ένα μόνιμο τμήμα του ευκαρυωτικού κυττάρου.
Αυτή η θεωρία υποστηρίζεται από πολλά στοιχεία και έχει γίνει ευρέως αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
