Πώς μπορούν οι μονοκύτταροι οργανισμοί χωρίς κυτταρικά τοιχώματα να αποφύγουν την έκρηξη;
1. Ρύθμιση της ενδοκυτταρικής οσμωτικότητας:
* Ενεργή μεταφορά: Αντλούν διαλυμένες ουσίες (όπως τα ιόντα) σε όλη την κυτταρική τους μεμβράνη, διατηρώντας μια χαμηλότερη συγκέντρωση διαλυτής ουσίας μέσα στο κύτταρο σε σύγκριση με το περιβάλλον περιβάλλον. Αυτό αποτρέπει την υπερβολική εισροή νερού.
* Αποθήκευση διαλυμένης ουσίας: Μπορούν να αποθηκεύουν οργανικά μόρια όπως τα σάκχαρα και τα αμινοξέα εντός του κυττάρου, τα οποία δρουν ως οσμολύτες (μόρια διαλελυμένης ουσίας που βοηθούν στην εξισορρόπηση της οσμωτικής πίεσης).
* Συμβαλλόμενα κενοτάλια: Ορισμένοι οργανισμοί, ειδικά οι πρωθυπουργοί γλυκού νερού, έχουν εξειδικευμένα οργανίδια που ονομάζονται συσταλτικά κενοτόπια. Αυτά τα κενοτόπια συλλέγουν περίσσεια νερού από το κυτταρόπλασμα και το αποβάλλουν έξω από το κελί, αποτρέποντας το πρήξιμο.
2. Ιδιότητες κυτταρικής μεμβράνης:
* Ευέλικτη κυτταρική μεμβράνη: Οι κυτταρικές τους μεμβράνες είναι εξαιρετικά ευέλικτες, επιτρέποντάς τους να τεντώνονται και να παραμορφώνονται υπό πίεση.
* Σφιχτές διασταυρώσεις: Ορισμένοι οργανισμοί έχουν εξειδικευμένες κυτταρικές διασταυρώσεις που βοηθούν στη διατήρηση της ακεραιότητας των κυττάρων και στην πρόληψη της διαρροής νερού.
3. Προσαρμόσιμο σχήμα:
* Αλλαγές σχήματος: Μερικοί οργανισμοί μπορούν να αλλάξουν το σχήμα τους σε απόκριση του οσμωτικού στρες, ελαχιστοποιώντας την πίεση στην κυτταρική τους μεμβράνη.
4. Περιβαλλοντική ανοχή:
* Ζώντας σε ισοτονικά περιβάλλοντα: Μερικοί οργανισμοί ευδοκιμούν σε περιβάλλοντα όπου η συγκέντρωση διαλυτής ουσίας μέσα και έξω από το κύτταρο είναι παρόμοια, ελαχιστοποιώντας την οσμωτική πίεση.
5. Ειδικές στρατηγικές:
* Παχές εξωτερικό στρώμα: Ορισμένοι οργανισμοί, όπως οι αμοιβές, έχουν ένα παχύ, πηκτώματο εξωτερικό στρώμα που ονομάζεται γλυκοκάλυμο που παρέχει δομική υποστήριξη και βοηθά στη ρύθμιση της κίνησης του νερού.
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτές οι στρατηγικές συχνά λειτουργούν σε συναυλία, παρέχοντας μια πολυεπίπεδη άμυνα ενάντια στο οσμωτικό άγχος. Οι ειδικοί μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο του οργανισμού και του περιβάλλοντος του.