Ποιοι είναι οι δύο λόγοι για τους οποίους πολλοί οργανισμοί δεν γίνονται ποτέ μέρος του απολιθωμένου αρχείου;
1. Ταχεία αποσύνθεση: Η συντριπτική πλειονότητα των οργανισμών αποτελείται από μαλακούς ιστούς που αποσυντίθενται γρήγορα μετά το θάνατο. Αυτή η διαδικασία, που τροφοδοτείται από βακτηρίδια και άλλους αποσυνθέτες, διασπά το οργανικό υλικό, αφήνοντας τίποτα πίσω για να απολυθεί. Μόνο οι οργανισμοί με σκληρά μέρη όπως τα οστά, τα δόντια, τα κελύφη ή τα εξωσκληρίδια είναι πιο πιθανό να αντέξουν την αποσύνθεση και να έχουν την ευκαιρία να απολυθούν.
2. Έλλειψη κατάλληλων συνθηκών ταφής: Για την εμφάνιση απολιθωμάτων, τα υπολείμματα ενός οργανισμού πρέπει να ταφούν γρήγορα σε ιζήματα (όπως η άμμος, η λάσπη ή η λάσπη). Αυτό τους προστατεύει από σαρωτές, καιρικές συνθήκες και αποσύνθεση. Εάν ένας οργανισμός πεθάνει σε ένα περιβάλλον όπου η ταφή είναι απίθανη, όπως μια ξηρή έρημο ή ένας ανοιχτός ωκεανός, τα απομεινάρια του είναι πολύ πιο πιθανό να καταστραφούν πριν να συμβεί απολιθωμένο.
