Ποια διαδικασία συνδέεται λιγότερο με την παραγωγή γενετικών ανωμαλιών;
Εδώ είναι γιατί:
* Μίτωση είναι η διαδικασία της αντιγραφής των κυττάρων όπου ένα μόνο κύτταρο χωρίζεται σε δύο πανομοιότυπα θυγατρικά κύτταρα. Αυτή η διαδικασία ρυθμίζεται σε μεγάλο βαθμό και εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα ακριβές αντίγραφο του γενετικού υλικού του γονέα.
* Σφάλματα στη μίτωση Μπορεί να συμβεί, αλλά είναι σχετικά σπάνιες και συνήθως οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο, εμποδίζοντας τη μετάδοση μη φυσιολογικών γονιδίων.
Ακολουθούν άλλες διαδικασίες που είναι πολύ συνδεδεμένες με γενετικές ανωμαλίες:
* Meiosis: Η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης που παράγει γαμέτες (σπέρμα και κύτταρα αυγών). Η μείωση είναι πιο περίπλοκη από τη μίτωση και περιλαμβάνει δύο γύρους κυτταρικής διαίρεσης, αυξάνοντας την πιθανότητα σφαλμάτων στον διαχωρισμό των χρωμοσωμάτων, οδηγώντας σε ανωμαλίες όπως το σύνδρομο Down.
* μεταλλάξεις: Μεταβολές στην αλληλουχία ϋΝΑ που μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της αντιγραφής του DNA, της έκθεσης σε περιβαλλοντικούς παράγοντες (όπως η ακτινοβολία) ή σφάλματα σε μηχανισμούς επισκευής DNA. Οι μεταλλάξεις μπορούν να οδηγήσουν σε διάφορες γενετικές διαταραχές.
* χρωμοσωμικές ανωμαλίες: Αυτά περιλαμβάνουν αλλαγές στον αριθμό ή τη δομή των χρωμοσωμάτων, που συχνά προκύπτουν κατά τη διάρκεια της μείωσης. Παραδείγματα περιλαμβάνουν διαγραφές, παρεμβολές, μετατοπίσεις και ανευπλοειδή (π.χ. σύνδρομο Down).
Επομένως, ενώ όλες οι βιολογικές διεργασίες έχουν δυνατότητες σφάλματος, η κανονική κυτταρική διαίρεση (μίτωση) είναι το λιγότερο πιθανό να συμβάλει άμεσα στις γενετικές ανωμαλίες.
