Ποια οικοσυστήματα έχουν λιγότερη ποικιλομορφία;
Ωστόσο, ορισμένα οικοσυστήματα θεωρούνται γενικά ότι έχουν χαμηλότερη ποικιλομορφία από άλλους, λόγω παραγόντων όπως οι σκληρές περιβαλλοντικές συνθήκες ή οι περιορισμένοι πόροι:
* Πολικές περιοχές (Αρκτική και Ανταρκτική): Αυτές οι περιοχές αντιμετωπίζουν ακραίες κρύες, περιορισμένες ηλιακές και σκληρές καιρικές συνθήκες. Αυτό περιορίζει τους τύπους οργανισμών που μπορούν να επιβιώσουν εκεί, οδηγώντας σε λιγότερα είδη συνολικά.
* βαθιά θάλασσα: Το βαθύ πάτωμα του ωκεανού είναι ένα σκοτεινό, κρύο και υψηλής πίεσης περιβάλλοντος με περιορισμένους πόρους τροφίμων. Αυτό το περιβάλλον είναι δύσκολο για πολλούς οργανισμούς, με αποτέλεσμα τη χαμηλότερη ποικιλομορφία σε σύγκριση με τα ρηχά ύδατα.
* ερήμους: Οι ερήμους χαρακτηρίζονται από ακραία θερμότητα, περιορισμένη διαθεσιμότητα νερού και συχνά κακή ποιότητα του εδάφους. Αυτοί οι παράγοντες περιορίζουν τους τύπους φυτών και ζώων που μπορούν να ευδοκιμήσουν, οδηγώντας σε χαμηλότερη βιοποικιλότητα.
* Περιφέρειες υψηλού υψομέτρου: Παρόμοια με τις πολικές περιοχές, τα υψηλά ορεινά περιβάλλοντα παρουσιάζουν χαμηλές θερμοκρασίες, περιορισμένο οξυγόνο και σκληρές καιρικές συνθήκες. Αυτοί οι παράγοντες περιορίζουν τους τύπους των οργανισμών που μπορούν να επιβιώσουν σε τέτοιες αυξήσεις, οδηγώντας σε χαμηλότερη ποικιλομορφία.
* Περιβάλλον αλατούχου: Τα περιβάλλοντα με υψηλές συγκεντρώσεις αλατιού, όπως τα αλμυρή έλη και μερικές λίμνες, μπορεί να είναι προκλητικά για πολλούς οργανισμούς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια πιο εξειδικευμένη και συχνά λιγότερο διαφορετική κοινότητα.
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι ακόμη και μέσα σε αυτά τα οικοσυστήματα χαμηλής διατάξεως, μπορεί να υπάρξει σημαντική ποικιλομορφία σε μικρότερες κλίμακες. Για παράδειγμα, μέσα σε ένα οικοσύστημα της ερήμου, μπορεί να υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία φυτικών και ζωικών ειδών προσαρμοσμένα σε συγκεκριμένα μικροϊνικά.
Επιπλέον, ανθρώπινο αντίκτυπο μπορεί να μεταβάλλει σημαντικά την ποικιλομορφία του οικοσυστήματος, συχνά με αποτέλεσμα την παρακμή.
