Ποια είναι η σειρά των πειραμάτων που αποδεικνύουν ότι είναι το γενετικό υλικό DNA;

Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών πειραμάτων που στερεοποίησαν το DNA ως γενετικό υλικό, με χρονολογική σειρά:

1. Το πείραμα μετασχηματισμού του Griffith (1928)

* Βασικά ευρήματα: Ο Frederick Griffith συνεργάστηκε με δύο στελέχη του *Streptococcus pneumoniae *, ένα μολυσματικό (ομαλό ή S) και ένα μη-ιερές (τραχύ ή R). Διαπίστωσε ότι η έγχυση ποντικών με βακτηρίδια στελεχών που έχουν υποστεί θερμότητα S μαζί με τα βακτήρια ζωντανής στελεχών R είχε ως αποτέλεσμα τα ποντίκια που πεθαίνουν. Αυτό πρότεινε ότι κάτι από το στέλεχος των νεκρών μετατρέπει το ζωντανό στέλεχος R σε μια μολυσματική μορφή.

* Σημασία: Αυτό το πείραμα υπαινίσσεται πρώτα την ύπαρξη μιας μετασχηματιστικής αρχής που θα μπορούσε να μεταφέρει γενετικές πληροφορίες.

2. Avery, MacLeod και McCarty Πείραμα (1944)

* Βασικά ευρήματα: Ο Oswald Avery και οι συνάδελφοί του καθαρίστηκαν την αρχή μετασχηματισμού από τα βακτηρίδια του στελέχους S. Καταστρέφουν συστηματικά διαφορετικά συστατικά του εκχυλίσματος (πρωτεΐνες, λιπίδια, υδατάνθρακες και νουκλεϊνικά οξέα). Διαπίστωσαν ότι μόνο η καταστροφή του DNA εμπόδισε τον μετασχηματισμό, αποδεικνύοντας ότι το DNA ήταν η μετασχηματιστική αρχή.

* Σημασία: Αυτό το πείραμα παρείχε ισχυρές ενδείξεις ότι το DNA, όχι η πρωτεΐνη, ήταν το γενετικό υλικό. Ωστόσο, δεν ήταν καθολικά αποδεκτό.

3. Πείραμα Hershey-Chase (1952)

* Βασικά ευρήματα: Ο Alfred Hershey και ο Martha Chase χρησιμοποίησαν βακτηριοφάγους (ιούς που μολύνουν βακτηρίδια) για να επιβεβαιώσουν περαιτέρω το DNA ως γενετικό υλικό. Έγιναν επισημάνθηκαν το πρωτεϊνικό στρώμα του φάγου με ραδιενεργό θείο ( ³⁵ S) και το DNA του φάγου με ραδιενεργό φωσφόρο ( ³² P). Στη συνέχεια επέτρεψαν στους φάγους να μολύνουν τα βακτήρια.

* Σημασία: Διαπίστωσαν ότι το 32 Το P-επισημασμένο DNA εισήλθε στα βακτήρια, ενώ το 35 Η επισημασμένη πρωτεϊνική επικάλυψη S παρέμεινε έξω. Αυτό έδειξε ότι το DNA, όχι η πρωτεΐνη, εγχύθηκε στα βακτήρια και έφερε τις γενετικές πληροφορίες που απαιτούνται για την αντιγραφή του φάγου.

4. Το μοντέλο Watson και Crick's (1953)

* Βασικά ευρήματα: Ο James Watson και ο Francis Crick, χρησιμοποιώντας δεδομένα περίθλασης ακτίνων Χ από την Rosalind Franklin, πρότειναν τη δομή διπλής έλικας του DNA. Αυτή η δομή παρείχε έναν φυσικό μηχανισμό για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να αντιγραφούν και να μεταφερθούν οι γενετικές πληροφορίες.

* Σημασία: Αυτό το μοντέλο στερεοποίησε την κατανόηση του ρόλου του DNA ως γενετικού υλικού, επαναλαμβάνοντας την κατανόησή μας για τη γενετική και ανοίγοντας το δρόμο για την ανάπτυξη της μοριακής βιολογίας.

Η σημασία αυτών των πειραμάτων

Αυτά τα πειράματα, που λαμβάνονται μαζί, καθιερωμένο DNA ως το γενετικό υλικό, μια ανακάλυψη που είχε βαθιές επιπτώσεις στην κατανόηση της ζωής μας και οδήγησε σε αμέτρητες εξελίξεις στην ιατρική, τη γεωργία και άλλους τομείς.