Γιατί η αναιμία των δρεπανοκυτταρικών κυττάρων είναι μια μορφή κληρονομιάς κωδικοποίησης;

Η αναιμία των δρεπανοκυτταρικών κυττάρων είναι όχι Ένα κλασικό παράδειγμα κωδικοποιητικής κληρονομιάς. Είναι στην πραγματικότητα ένα παράδειγμα ελλιπής κυριαρχία . Εδώ είναι γιατί:

* Codominance: Στην κωδικοποίηση, και τα δύο αλληλόμορφα εκφράζονται εξίσου στον φαινότυπο. Για παράδειγμα, ένα άτομο με τύπο αίματος ΑΒ εκφράζει τόσο τα αλληλόμορφα Α και Β.

* Ατελής κυριαρχία: Σε ελλιπή κυριαρχία, ούτε το αλληλόμορφο είναι πλήρως κυρίαρχο. Αντ 'αυτού, ο ετερόζυγος γονότυπος έχει ως αποτέλεσμα έναν φαινότυπο που είναι ένα μείγμα των δύο ομόζυγων φαινοτύπων.

σε δρεπανοκυτταρική αναιμία:

* ομόζυγος κανονικός (HBA/HBA): Τα άτομα έχουν φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια και χωρίς συμπτώματα.

* ομόζυγη δρεπανοκυτταρική κυψέλη (HBS/HBS): Τα άτομα έχουν ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπαντού και υποφέρουν από τα σοβαρά συμπτώματα της αναιμίας των δρεπανοκυτταρικών κυττάρων.

* ετερόζυγος (HBA/HBS): Τα άτομα έχουν ένα μείγμα φυσιολογικών και δρεπάνι ερυθρά αιμοσφαίρια. Έχουν γενικά ήπια συμπτώματα, γνωστά ως δρεπανοκυτταρικά χαρακτηριστικά.

Γιατί όχι η κωδικοποίηση;

Σε δρεπανοκυτταρική αναιμία, ο ετερόζυγος φαινοτύπος (HBA/HBS) είναι όχι Μια πλήρης έκφραση και των δύο αλληλόμορφων (όπως στον τύπο αίματος AB). Αντ 'αυτού, το αλληλόμορφο HBS προκαλεί μερική αλλαγή στο σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων, οδηγώντας σε ήπια συμπτώματα. Αυτή η ανάμειξη των φαινοτύπων είναι χαρακτηριστική της ελλιπούς κυριαρχίας.

Συνοπτικά:

Η αναιμία των δρεπανοκυτταρικών κυττάρων καταδεικνύει ελλιπή κυριαρχία επειδή ο ετεροζυγωτικός γονότυπος (HBA/HBS) έχει ως αποτέλεσμα ένα φαινότυπο (δρεπανοκυτταρικό χαρακτηριστικό) που είναι ένα ενδιάμεσο μεταξύ των δύο ομόζυγων φαινοτύπων (φυσιολογική και δρεπανοκυτταρική αναιμία). Δεν είναι κωδικοποίηση επειδή και τα δύο αλληλόμορφα δεν εκφράζονται πλήρως ταυτόχρονα.