bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Τι συμβαίνει σε ένα κελί όταν λύνει;

Όταν ένα κύτταρο λυθεί, ουσιαστικά εκρήξεις ανοίγουν , απελευθερώνοντας τα εσωτερικά του περιεχόμενα στο περιβάλλον. Ακολουθεί μια ανάλυση του τι συμβαίνει:

1. Η κυτταρική μεμβράνη ρήξη: Η κυτταρική μεμβράνη, η οποία λειτουργεί ως εμπόδιο μεταξύ του εσωτερικού του κυττάρου και του περιβάλλοντος του, χάνει την ακεραιότητά του. Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω διαφόρων παραγόντων, όπως:

* Φυσική ζημιά: Η μηχανική δύναμη, όπως η πίεση ή η πρόσκρουση, μπορεί να διαταράξει τη μεμβράνη.

* Χημική βλάβη: Οι σκληρές χημικές ουσίες, όπως τα απορρυπαντικά ή οι διαλύτες, μπορούν να σπάσουν τη δομή της μεμβράνης.

* Βιολογικοί παράγοντες: Οι ιοί, τα βακτήρια ή τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να απελευθερώνουν ένζυμα που επιτίθενται στην κυτταρική μεμβράνη.

* Οσμωτικό άγχος: Μια ξαφνική αλλαγή στη συγκέντρωση διαλυμάτων εκτός του κυττάρου μπορεί να προκαλέσει βιασύνη στο νερό μέσα ή έξω, οδηγώντας σε οίδημα ή συρρίκνωση, γεγονός που τελικά βλάπτει τη μεμβράνη.

2. Τα περιεχόμενα των κυττάρων διαρρέουν: Μόλις σπάσει η μεμβράνη, τα εσωτερικά περιεχόμενα του κυττάρου, συμπεριλαμβανομένων:

* Κυτταρόπλασμα: Η ουσία που μοιάζει με πηκτή που γεμίζει το κύτταρο, που περιέχει διαλυμένα θρεπτικά συστατικά, ένζυμα και άλλα μόρια.

* Organelles: Δομές όπως τα μιτοχόνδρια, τα ριβοσώματα και ο πυρήνας, οι οποίες εκτελούν συγκεκριμένες λειτουργίες εντός του κυττάρου.

* Κυτταρικά συντρίμμια: Τα υπολείμματα των σπασμένων οργανιδίων και άλλων μορίων.

Αυτά τα εξαρτήματα απελευθερώνονται στο περιβάλλον.

3. Συνέπειες της λύσης:

* Κυτταρικός θάνατος: Το ίδιο το κύτταρο παύει να λειτουργεί και πεθαίνει καθώς η δομή και τα συστατικά του χάνονται.

* φλεγμονή: Η απελευθέρωση κυτταρικών συντριμμιών μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη απόκριση στον περιβάλλοντα ιστό, καθώς το σώμα προσπαθεί να καθαρίσει το κατεστραμμένο υλικό.

* ανοσοαπόκριση: Η απελευθέρωση κυτταρικών συστατικών μπορεί να ενεργοποιήσει το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο μπορεί να στοχεύσει και να καταστρέψει την πηγή της λύσης (π.χ. εισβάλλοντας βακτήρια ή ιούς).

* Απελευθέρωση ευεργετικών ουσιών: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κυτταρική λύση μπορεί να είναι μια ελεγχόμενη διαδικασία που απελευθερώνει χρήσιμα μόρια, όπως τα ένζυμα ή τα μόρια σηματοδότησης, στο περιβάλλον.

Παραδείγματα κυτταρικής λύσης:

* ερυθρά αιμοσφαίρια: Η αιμόλυση είναι η λύση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, η οποία μπορεί να εμφανιστεί σε συνθήκες όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία ή η έκθεση σε τοξίνες.

* Βακτηριακά κύτταρα: Τα αντιβιοτικά μπορούν να στοχεύσουν βακτηριακά κυτταρικά τοιχώματα, οδηγώντας σε λύση και βακτηριακό θάνατο.

* Κυτταρικά κύτταρα: Τα φυσικά κύτταρα δολοφόνων του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να σκοτώσουν μολυσμένα ή καρκινικά κύτταρα προκαλώντας λύση.

Η κατανόηση της κυτταρικής λύσης είναι ζωτικής σημασίας σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής, της βιολογίας και της βιοτεχνολογίας. Μας βοηθά να κατανοήσουμε τις διαδικασίες ασθενειών, να αναπτύξουμε θεραπείες και να σχεδιάσουμε νέες τεχνολογίες.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μικροβίων και βακτηρίων

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μικροβίων και βακτηρίων

Η κύρια διαφορά μεταξύ μικροβίων και βακτηρίων είναι ότι τα μικρόβια αντιπροσωπεύουν μικροσκοπικούς οργανισμούς, ενώ τα βακτήρια είναι μια μορφή μονοκύτταρων μικροβίων. Επιπλέον, τα μικρόβια μπορεί να είναι είτε προκαρυώτες είτε ευκαρυώτες ενώ τα βακτήρια είναι προκαρυώτες. Επιπλέον, οι επτά ομάδες

Διαφορά μεταξύ ενδονουκλεάσης και εξωνουκλεάσης

Διαφορά μεταξύ ενδονουκλεάσης και εξωνουκλεάσης

Κύρια διαφορά – Ενδονουκλεάση έναντι Εξωνουκλεάσης Οι νουκλεάσες είναι μια κατηγορία υδρολασών που διασπούν τους φωσφοδιεστερικούς δεσμούς μεταξύ των νουκλεοτιδίων στα νουκλεϊκά οξέα, τόσο του DNA όσο και του RNA. Οι νουκλεάσες μπορούν να χωριστούν σε δύο τύπους με βάση τον τύπο του υποστρώματος νου

Οι σφουγγαράδες ζόμπι καραδοκούν στον βυθό της θάλασσας

Οι σφουγγαράδες ζόμπι καραδοκούν στον βυθό της θάλασσας

Ο Κιμ Κόνγουεϊ εξέταζε τον πυθμένα της θάλασσας στα ανοικτά των ακτών της Βρετανικής Κολομβίας όταν τους βρήκε:παράξενους αναχώματα που εμφανίζονταν ως θολά «φαντάσματα» στα δεδομένα απεικόνισης του σόναρ. Το έτος ήταν 1984 και ο Conway ήταν μέλος μιας ομάδας έρευνας που εργαζόταν για την Natural Re