Τι συμβαίνει όταν τα κύτταρα χρησιμοποιούν οξυγόνο για να παράγουν ενέργεια από τα τρόφιμα.
1. Γλυκόλυση:
* Η γλυκόζη (ζάχαρη) χωρίζεται σε πυροσταφυλικό.
* Αυτό συμβαίνει στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου και δεν απαιτεί οξυγόνο.
* Παράγει μια μικρή ποσότητα ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη), το ενεργειακό νόμισμα του κυττάρου.
2. Κύκλος Krebs (κύκλος κιτρικού οξέος):
* Το πυροσταφυλικό εισέρχεται στα μιτοχόνδρια και καταρρέει περαιτέρω.
* Αυτός ο κύκλος απαιτεί οξυγόνο και παράγει μερικά ΑΤΡ, NADH και FADH2 (φορείς ηλεκτρονίων).
3. Αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων:
* Οι φορείς ηλεκτρονίων (NADH και FADH2) παρέχουν ηλεκτρόνια σε μια σειρά πρωτεϊνών ενσωματωμένων στη μιτοχονδριακή μεμβράνη.
* Καθώς τα ηλεκτρόνια κινούνται μέσω αυτής της αλυσίδας, η ενέργεια απελευθερώνεται και χρησιμοποιείται για την αντλία πρωτονίων σε όλη τη μεμβράνη, δημιουργώντας μια κλίση συγκέντρωσης.
* Αυτή η κλίση οδηγεί την παραγωγή μεγάλης ποσότητας ΑΤΡ.
Η συνολική, κυτταρική αναπνοή χρησιμοποιώντας οξυγόνο (αερόβια αναπνοή) είναι εξαιρετικά αποτελεσματική:
* παράγει μια σημαντική ποσότητα ΑΤΡ (περίπου 36-38 μόρια ανά μόριο γλυκόζης).
* Επιτρέπει στα κύτταρα να διατηρούν υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις για δραστηριότητες όπως η συστολή των μυών, η κυτταρική ανάπτυξη και η μεταγωγή σήματος.
Χωρίς οξυγόνο, τα κύτταρα μπορούν ακόμα να παράγουν μια μικρή ποσότητα ενέργειας μέσω αναερόβιας αναπνοής (ζύμωση). Ωστόσο, αυτή η διαδικασία είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματική και μπορεί να οδηγήσει στη συσσώρευση αποβλήτων όπως το γαλακτικό οξύ.