Γιατί ήταν αυτό το βακτηριοφάγο μια εξαιρετική επιλογή για την έρευνα για να προσδιοριστεί εάν τα γονίδια είναι κατασκευασμένα από DNA ή πρωτεΐνη;

Πιθανότατα να αναφέρεστε στο διάσημο πείραμα από τους Alfred Hershey και Martha Chase το 1952, που χρησιμοποίησαν βακτηριοφάγους (ιοί που μολύνουν βακτήρια) για να αποδείξουν οριστικά ότι το DNA, όχι η πρωτεΐνη, είναι το γενετικό υλικό.

Εδώ είναι γιατί οι βακτηριοφάγοι ήταν μια εξαιρετική επιλογή για αυτήν την έρευνα:

* Απλότητα: Οι βακτηριοφάγοι είναι σχετικά απλοί οργανισμοί, που αποτελούνται κυρίως από πρωτεϊνική επίστρωση που περιβάλλει έναν πυρήνα DNA. Αυτή η απλοποιημένη δομή διευκόλυνε την απομόνωση και τη μελέτη των συστατικών τους.

* Κύκλος μόλυνσης με σαφήνεια: Οι βακτηριοφάγοι εισάγουν το γενετικό τους υλικό σε βακτηρίδια, αφήνοντας έξω την πρωτεΐνη τους. Αυτός ο ξεχωριστός διαχωρισμός επέτρεψε στους ερευνητές να παρακολουθούν την τύχη τόσο της πρωτεΐνης όσο και του DNA κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μόλυνσης.

* Ραδιενεργή επισήμανση: Τόσο το DNA όσο και η πρωτεΐνη μπορούν να επισημανθούν με ραδιενεργά ισότοπα, τα οποία επέτρεψαν στον Hershey και να κυνηγήσουν να εντοπίσουν την κίνησή τους κατά τη διάρκεια της μόλυνσης. Έγιναν επισημάνθηκαν το DNA με ραδιενεργό φωσφόρο (³²P) και την πρωτεϊνική επίστρωση με ραδιενεργό θείο (³s).

* καθαρά αποτελέσματα: Το πείραμα έδειξε ότι ο ραδιενεργός φωσφόρος (DNA) βρέθηκε μέσα στα μολυσμένα βακτήρια, ενώ το ραδιενεργό θείο (πρωτεΐνη) παρέμεινε έξω. Αυτό έδειξε ότι το DNA, όχι η πρωτεΐνη, ήταν το υλικό που ήταν υπεύθυνο για τη μεταφορά γενετικών πληροφοριών και την καθοδήγηση της παραγωγής νέων ιών.

Εν ολίγοις, οι βακτηριοφάγοι παρείχαν ένα απλό και αποτελεσματικό σύστημα για να μελετήσουν τη μετάδοση γενετικών πληροφοριών, επιτρέποντας στους ερευνητές να απομονώσουν και να επισημάνουν τα βασικά συστατικά που εμπλέκονται και να παρατηρούν την κίνησή τους κατά τη διάρκεια της μόλυνσης. Αυτό οδήγησε στην πρωτοποριακή ανακάλυψη ότι το DNA, όχι η πρωτεΐνη, κρατά τα σχέδια της ζωής.