Πρόβλεψη κινδύνου επίθεσης καρχαρία:Μπορούν οι συνθήκες του ωκεανού να παρέχουν έγκαιρες προειδοποιήσεις;

Subphoto.com/Shutterstock

Οι σεισμολόγοι μπορούν να προβλέπουν σεισμούς και οι μετεωρολόγοι μπορούν να προβλέπουν καταιγίδες καθημερινά. Δεν είναι πάντα σωστοί στις προβλέψεις τους και λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ακόμη και τι σημαίνει στην πραγματικότητα 30% πιθανότητα βροχής. Ωστόσο, η προγνωστική, εφαρμοσμένη επιστήμη σώζει ζωές χρησιμοποιώντας στατιστικά στοιχεία για να προειδοποιεί τις κοινότητες πότε είναι ώρα να μείνουν μέσα. Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη επιθέσεων καρχαρία; Οι μετεωρολόγοι Dr. Greg Skomal και Joe Merchant πιστεύουν ότι μπορούν να προσδιορίσουν τον κίνδυνο επίθεσης καρχαρία κοιτάζοντας τον καιρό. Σύμφωνα με την έρευνά τους, συγκεκριμένες συνθήκες ανέμου, που ονομάζονται απλώς «θαλάσσια αύρα», μπορεί να μας πουν πότε μαζεύονται καρχαρίες — και ψάχνουν για γεύμα.

Οι θαλάσσιες αύρες που αντλούν νερό πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά στην επιφάνεια προσελκύουν παραγωγούς, όπως το πλαγκτόν και τα φύκια, τα οποία στη συνέχεια προσελκύουν αρπακτικά. Τα περισσότερα από τα πρώτα αρπακτικά που έφτασαν είναι μικρότερα ψάρια, αλλά η παρουσία τους τελικά ωθεί τα αρπακτικά της κορυφής, όπως οι καρχαρίες, να συγκεντρωθούν. Όσο περισσότερο μαζεύονται τα ψάρια, τόσο περισσότερα έρχονται αυτά τα ψάρια. Το όλο θέμα είναι κάτι σαν αλυσιδωτή αντίδραση, αλλά χρειάζεται περισσότερα δεδομένα για να επιβεβαιωθεί εάν η ιδέα είναι επαληθεύσιμη. Κατά ειρωνικό τρόπο, οι συνθήκες της θαλάσσιας αύρας που ο Skomal και ο Merchant πιστεύουν ότι προσελκύουν επιθέσεις καρχαριών είναι οι ίδιες συνθήκες που κάνουν μια ιδανική μέρα με αέρα στην παραλία.

Η έρευνα του Skomal και του Merchant ξεκίνησε το 2015 μετά από επιθέσεις καρχαρία στα ανοικτά των ακτών της Καρολίνας που άφησαν τουλάχιστον 11 ανθρώπους με σοβαρά τραύματα και χαμένα άκρα. Έτσι, η ερευνητική ομάδα ταξίδεψε στις Μπαχάμες και σε άλλες τοποθεσίες στις ακτές του Ατλαντικού για να συλλέξει δεδομένα και να τοποθετήσει ιχνηλάτες στα μεγάλα ψάρια. Συγκρίνοντας τις καιρικές συνθήκες, τη θερμοκρασία του νερού και την κίνηση του καρχαρία, η ομάδα ελπίζει να βρει ένα μοτίβο στους αριθμούς. Αυτή η προσπάθεια για "πρόβλεψη καρχαρία" είναι επίσης επίκαιρη: Πολλοί ειδικοί προειδοποιούν ότι οι πληθυσμοί και οι επιθέσεις καρχαριών έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια.

Κατανοήστε τον ωκεανό, κατανοήστε τους καρχαρίες του

Oatawa/Getty Images

Οι καρχαρίες δεν είναι συνήθως επικίνδυνοι. Στην πραγματικότητα, οι θαλάσσιοι βιολόγοι συχνά υπνωτίζουν μεγάλους επιθετικούς καρχαρίες απλώς αναποδογυρίζοντάς τους στην πλάτη τους. Κι όμως, επιθέσεις γίνονται. Μπορούν να αφήσουν θύματα με ένα χέρι που λείπει ή ένα μεγάλο κομμάτι λείπει από το πόδι τους. Μερικές φορές οι άνθρωποι πεθαίνουν. Ουσιαστικά, οι επιθέσεις συμβαίνουν ακριβώς στην περιοχή των καρχαριών - σε ολόκληρο τον ωκεανό. Το να εντοπίσεις πού βρίσκεται ένας πεινασμένος καρχαρίας θα ήταν σαν να βρίσκεις μια βελόνα σε μια θημωνιά. Εάν βρείτε την τροφή του καρχαρία, ωστόσο, πρέπει απλώς να περιμένετε να εμφανιστούν οι καρχαρίες. 

Ο Έμπορος είναι βέβαιος ότι η θεωρία του για τη «θαλάσσια αύρα» είναι σωστή και όχι χωρίς λόγο. Υπάρχει πράγματι μια συσχέτιση μεταξύ των ισχυρών θαλάσσιων ανέμων κοντά στην ακτή και των επιθέσεων καρχαριών. Από τις 10 επισήμως καταγεγραμμένες επιθέσεις καρχαριών στα ανοιχτά των Καρολίνας το 2015, οι δύο σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας ημέρας με εξαιρετικά ισχυρούς ωκεανούς ανέμους προς την παραλία. Ποιο είδος καρχαρία βρισκόταν πίσω από κάθε επίθεση είναι άγνωστο, αλλά όλοι προβλέπεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα τοπικά είδη, συμπεριλαμβανομένου του μαυροκαρχαρία, του καρχαρία τίγρης και του ταυροκαρχαρία. Ορισμένες επιθέσεις θα μπορούσαν επίσης να προέρχονται από μεγάλους λευκούς καρχαρίες (οι οποίοι τείνουν να συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένα μέρη της Μασαχουσέτης), των οποίων οι τοποθεσίες βοηθούν να υποδεικνύουν πού σχηματίζεται μια φρενίτιδα τροφοδοσίας ή μια κοινότητα.

Υπάρχουν πολλά δεδομένα που πρέπει να ληφθούν υπόψη, και η επιρροή που έχουν τα αεράκια των ωκεανών στις επιθέσεις καρχαριών είναι ακόμα άγνωστη. Προς το παρόν, οι ερευνητές έχουν επικεντρωθεί στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου το Ρεύμα του Κόλπου βοηθά στη δημιουργία διακριτών περιοχών κρύου και ζεστού νερού. Η θεωρία μπορεί να αποδειχθεί εφαρμόσιμη μόνο στις μοναδικές συνθήκες στην ανατολική ακτή, ενώ ο καιρός αλλού μπορεί να είναι κακός προγνωστικός για επιθέσεις καρχαριών. Ωστόσο, όσο περισσότερο μελετάμε τους καρχαρίες και το περιβάλλον τους, την υδρόσφαιρα, τόσο περισσότερα θα ξέρουμε πότε είναι ώρα να μείνουμε έξω από το νερό.