Ποιος είναι ο ένας τρόπος για να προσδιοριστεί ο βαθμός κορεσμού ενός στερεού υγρού διαλυμένου διαλυμένου διαλύματος διαλύματος διαλύματος σε αν βρίσκεται στο δοχείο πυθμένα είναι;

Περιγράφετε ένα σενάριο όπου προσπαθείτε να προσδιορίσετε τον κορεσμό μιας λύσης προσθέτοντας μια σταθερή διαλυτή ουσία και παρατηρώντας εάν διαλύεται ή εγκατασταθεί στο κάτω μέρος. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να αποκτήσετε μια ποιοτική κατανόηση του κορεσμού, αλλά δεν είναι μια ακριβής μέθοδος για τον προσδιορισμό του βαθμού κορεσμού.

Εδώ είναι γιατί:

* ποιοτικά έναντι ποσοτικού: Αυτή η μέθοδος σας λέει * εάν * η λύση είναι κορεσμένη (εάν το στερεό settles) ή ακόρεστη (αν διαλύεται). Δεν σας λέει * πώς * κορεσμένη είναι η λύση.

* Εξάρτηση διαλυτότητας: Η διαλυτότητα ενός στερεού σε ένα υγρό επηρεάζεται από παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η πίεση και η ειδική φύση της διαλελυμένης ουσίας και του διαλύτη. Απλώς παρατηρώντας εάν το στερεό καθορίζει δεν αντιπροσωπεύει αυτές τις μεταβλητές.

Μια καλύτερη προσέγγιση:

Για να προσδιορίσετε τον βαθμό κορεσμού, χρειάζεστε μια πιο ποσοτική μέθοδο. Ακολουθούν μερικές κοινές τεχνικές:

1. Πίνακες διαλυτότητας/γραφήματα: Αναζητήστε τη διαλυτότητα της συγκεκριμένης ουσίας σας στον συγκεκριμένο διαλύτη σας στη σχετική θερμοκρασία. Αυτό θα σας πει τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης ουσίας που μπορεί να διαλύσει ανά μονάδα διαλύτη.

2. τιτλοδότηση: Αυτό συνεπάγεται σταδιακά προσθήκη μιας λύσης γνωστής συγκέντρωσης (τιτλοδότησης) σε ένα διάλυμα άγνωστης συγκέντρωσης (αναλύτη) μέχρι να επιτευχθεί ένα συγκεκριμένο τελικό σημείο αντίδρασης. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης της διαλυμένης ουσίας στην αρχική λύση.

3. φασματοφωτομετρία: Αυτή η τεχνική μετρά την απορρόφηση του φωτός από ένα διάλυμα, το οποίο μπορεί να σχετίζεται με τη συγκέντρωση της διαλελυμένης ουσίας.

Παράδειγμα:

Ας υποθέσουμε ότι προσπαθείτε να καθορίσετε το βαθμό κορεσμού ενός διαλύματος ζάχαρης. Προσθέτετε μια κουταλιά ζάχαρης και διαλύεται. Αυτό σας λέει ότι η λύση είναι ακόρεστη. Ωστόσο, δεν ξέρετε πόσο περισσότερη ζάχαρη θα μπορούσατε να προσθέσετε πριν γίνει κορεσμένη.

Για να προσδιορίσετε τον βαθμό κορεσμού, θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε έναν πίνακα διαλυτότητας για να αναζητήσετε τη μέγιστη ποσότητα ζάχαρης που διαλύεται σε νερό σε θερμοκρασία δωματίου. Αυτό θα σας έδινε ένα ποσοτικό μέτρο για το πόσο ζάχαρη θα μπορούσε ακόμα να διαλυθεί στο διάλυμα.

Συνοπτικά: Κατά την προσθήκη ενός στερεού σε μια λύση μπορεί να σας δώσει μια βασική κατανόηση του κορεσμού της, μια πιο ακριβής προσέγγιση απαιτεί ποσοτικές μεθόδους όπως πίνακες διαλυτότητας, τιτλοδότηση ή φασματοφωτομετρία.