Ποια ουσία χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της παρουσίας οξέος ή βάσης;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Δείκτες: Αυτές είναι ουσίες που αλλάζουν χρώμα παρουσία οξέος ή βάσης. Είναι συνήθως αδύναμα οξέα ή βάσεις. Μερικά κοινά παραδείγματα περιλαμβάνουν:
* χαρτί Litmus: Στρέφεται κόκκινο σε όξινα διαλύματα και μπλε σε βασικές λύσεις.
* φαινολοφθαλεΐνη: Άχρωμο σε όξινα διαλύματα και ροζ σε βασικές λύσεις.
* πορτοκαλί μεθυλίου: Κόκκινο σε όξινα διαλύματα και κίτρινα σε βασικά διαλύματα.
* μπλε μπλε: Κίτρινο σε όξινα διαλύματα, μπλε σε βασικές λύσεις και πράσινο σε ουδέτερα διαλύματα.
* μετρητές pH: Αυτές είναι ηλεκτρονικές συσκευές που μετρούν τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (ρΗ) ενός διαλύματος. Μια τιμή pH 7 είναι ουδέτερη, κάτω από 7 είναι όξινη, και πάνω από 7 είναι βασική.
* Μετρητής αγωγιμότητας: Αυτή η μέθοδος λειτουργεί επειδή τα οξέα και οι βάσεις διαχωρίζονται σε διάλυμα, παράγοντας ιόντα που μπορούν να διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια. Μια υψηλότερη αγωγιμότητα υποδηλώνει υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων, υποδεικνύοντας ένα ισχυρότερο οξύ ή βάση.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι κάθε μέθοδος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της. Οι δείκτες είναι απλοί και φθηνοί αλλά λιγότερο ακριβείς. Οι μετρητές pH είναι πιο ακριβείς, αλλά απαιτούν βαθμονόμηση και μπορεί να είναι δαπανηρές. Οι μετρητές αγωγιμότητας είναι χρήσιμοι για τον προσδιορισμό της αντοχής ενός οξέος ή βάσης, αλλά μπορούν να επηρεαστούν από άλλους παράγοντες, όπως η παρουσία αλάτων.
