Γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο σιδήρου για να πάρει χαλκό από θειικό διάλυμα;

Ο σίδηρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να πάρει χαλκό από ένα θειικό διάλυμα λόγω της υψηλότερης αντιδραστικότητας του σε σύγκριση με το χαλκό. Αυτό εξηγείται από την έννοια της σειράς δραστηριότητας στη χημεία.

Εδώ είναι η κατανομή:

1. Σειρά δραστηριότητας: Η σειρά δραστηριοτήτων κατατάσσει τα μέταλλα με τη σειρά της αντιδραστικότητας τους. Τα μέταλλα υψηλότερα στη σειρά είναι πιο δραστικά. Ο σίδηρος (Fe) είναι υψηλότερος στη σειρά δραστηριοτήτων από τον χαλκό (Cu).

2. Αντίδραση οξειδοαναγωγής: Όταν ο σίδηρος τοποθετείται σε διάλυμα θειικού χαλκού (CUSO₄), μια αντίδραση οξειδοαναγωγής λαμβάνει χώρα.

* Οξείδωση: Ο σίδηρος (Fe) χάνει ηλεκτρόνια και οξειδώνεται σε ιόντα σιδήρου (II) (Fe2⁺).

* Μείωση: Τα ιόντα χαλκού (Cu²) κερδίζουν ηλεκτρόνια και μειώνονται σε μεταλλικό χαλκό (Cu).

3. Αντίδραση μετατόπισης: Αυτή είναι μια αντίδραση μετατόπισης όπου ένα πιο δραστικό μέταλλο (σίδηρος) μετατοπίζει ένα λιγότερο αντιδραστικό μέταλλο (χαλκό) από το διάλυμα αλατιού του.

Η χημική εξίσωση:

Fe (s) + cuso₄ (aq) → feso₄ (aq) + cu (s)

Περίληψη:

* Ο σίδηρος, που είναι πιο αντιδραστικός από τον χαλκό, χάνει εύκολα ηλεκτρόνια και σχηματίζει ιόντα σιδήρου.

* Τα ιόντα χαλκού στο διάλυμα κερδίζουν αυτά τα ηλεκτρόνια και σχηματίζουν στερεό μεταλλικό χαλκό, το οποίο κατακρημνίζεται από το διάλυμα.

* Αυτή η διαδικασία εξάγει αποτελεσματικά χαλκό από το θειικό διάλυμα.