Τα οξέα συνδυάζονται με ενεργά μέταλλα για να απενεργοποιήσουν το H2;
Ακολουθεί μια κατανομή του γιατί:
* ενεργά μέταλλα: Αυτά είναι μέταλλα που χάνουν εύκολα ηλεκτρόνια και σχηματίζουν θετικά ιόντα (κατιόντα). Παραδείγματα περιλαμβάνουν:
* Ομάδα 1 (αλκαλικά μέταλλα):λίθιο (Li), νάτριο (Na), κάλιο (k), κλπ.
* Ομάδα 2 (ΜΕΤΑΛΙΚΑ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΓΗ):μαγνήσιο (MG), ασβέστιο (CA), βάριο (BA), κλπ.
* Ορισμένα μεταβατικά μέταλλα:ψευδάργυρος (Zn), σίδηρος (Fe), αλουμίνιο (AL), κλπ.
* οξέα: Αυτές είναι ουσίες που δίνουν πρωτόνια (ιόντα Η) σε διάλυμα. Τα κοινά παραδείγματα περιλαμβάνουν:
* Υδροχλωρικό οξύ (HCl)
* Θειικό οξύ (H₂so₄)
* Νιτρικό οξύ (HNO₃)
Η αντίδραση:
Όταν ένα ενεργό μέταλλο αντιδρά με ένα οξύ, τα μεταλλικά άτομα χάνουν ηλεκτρόνια και σχηματίζουν θετικά ιόντα (κατιόντα). Αυτά τα ηλεκτρόνια στη συνέχεια γίνονται αποδεκτά από τα ιόντα υδρογόνου (Η) από το οξύ, σχηματίζοντας αέριο υδρογόνου (Η).
Γενική εξίσωση:
Μέταλλο + οξύ → αλάτι υδρογόνου
Παράδειγμα:
Ο ψευδάργυρος (Zn) αντιδρά με υδροχλωρικό οξύ (HCl) για την παραγωγή χλωριούχου ψευδαργύρου (ZNCL₂) και αερίου υδρογόνου (H₂):
Zn (s) + 2HCl (aq) → ZnCl₂ (aq) + h₂ (g)
Σημαντικές σημειώσεις:
* Δεν αντιδρούν όλα τα μέταλλα με όλα τα οξέα. Ορισμένα μέταλλα είναι λιγότερο αντιδραστικά και μπορεί να μην αντιδρούν με ορισμένα οξέα.
* Η αντίδραση μπορεί να είναι έντονη και να απελευθερώσει θερμότητα, ανάλογα με το συγκεκριμένο μέταλλο και το οξύ.
* Το παραγόμενο αέριο υδρογόνου είναι εύφλεκτο και πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή.