Τι επηρεάζει η σύνθεση ενός νερού της χρέωσης;
* Μόρια νερού (H₂O) είναι πολικά: Το άτομο οξυγόνου σε ένα μόριο νερού είναι ελαφρώς αρνητικό φορτισμένο, ενώ τα άτομα υδρογόνου είναι ελαφρώς θετικά φορτισμένα. Αυτό δημιουργεί μια διπολική στιγμή, όπου το ένα άκρο του μορίου είναι ελαφρώς θετικό και το άλλο ελαφρώς αρνητικό.
* Ιονικά ομόλογα: Όταν το νερό διαλύει τα άλατα ή άλλες ιοντικές ενώσεις, τα θετικά και τα αρνητικά ιόντα χωρίζονται. Τα θετικά ιόντα προσελκύονται από το αρνητικό άκρο των μορίων νερού, ενώ τα αρνητικά ιόντα προσελκύονται από το θετικό τέλος. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ενυδάτωση.
* Ισορροπία: Ακόμη και σε καθαρό νερό, υπάρχει μια μικρή ποσότητα ιονισμού, όπου τα μόρια του νερού διασπώνται σε ιόντα Η+ (υδρογόνο) και ΟΗ- (υδροξειδίου). Ωστόσο, αυτά τα ιόντα υπάρχουν σε ίσες ποσότητες, διατηρώντας ένα ουδέτερο συνολικό φορτίο.
Τι μπορεί να αλλάξει τη φόρτιση του νερού;
* Διαλυμένα ιόντα: Εάν διαλύετε περισσότερα θετικά ιόντα (όπως τα ιόντα νατρίου από το επιτραπέζιο αλάτι) από τα αρνητικά ιόντα, το διάλυμα νερού θα έχει καθαρό θετικό φορτίο. Το αντίθετο ισχύει αν διαλύετε περισσότερα αρνητικά ιόντα (όπως τα ιόντα χλωριούχου).
* ph: Το ρΗ ενός διαλύματος είναι ένα μέτρο της συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου (Η+). Ένα χαμηλό pH (όξινο) σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότερα ιόντα Η+, δίνοντας στη λύση θετική φόρτιση. Ένα υψηλό pH (αλκαλικό/βασικό) σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότερα OH, δίνοντας στη λύση ένα αρνητικό φορτίο.
Key Takeaway: Ενώ το καθαρό νερό είναι ουδέτερο, η παρουσία διαλυμένων ιόντων και οι μεταβολές στο ρΗ μπορούν να επηρεάσουν το συνολικό φορτίο ενός διαλύματος νερού.
