Γιατί τα στοιχεία που κερδίζουν ή χάνουν 1 ηλεκτρόνιο τα πιο ενεργά μέταλλα μη μέταλλα;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* μέταλλα τείνουν να χάσουν ηλεκτρόνια για την επίτευξη σταθερής διαμόρφωσης ηλεκτρονίων.
* Μη μέταλλα τείνουν να είναι κέρδος ηλεκτρόνια για την επίτευξη σταθερής διαμόρφωσης ηλεκτρονίων.
Τα στοιχεία που κερδίζουν εύκολα ή χάνουν ένα ηλεκτρόνιο είναι γενικά πιο αντιδραστικά, αλλά αυτό δεν τα κάνει αυτόματα τα πιο ενεργά.
Εδώ είναι γιατί:
* Η αντιδραστικότητα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: Η ευκολία απόκρισης ή απώλειας ηλεκτρονίων (ενέργεια ιονισμού για μετάλλια και συγγένεια ηλεκτρονίων για μη μεταλλικά) είναι μόνο ένας παράγοντας που καθορίζει την αντιδραστικότητα. Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν:
* Μέγεθος του ατόμου: Τα μικρότερα άτομα τείνουν να είναι πιο δραστικά.
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια.
* Πυρηνικό φορτίο: Ένα υψηλότερο πυρηνικό φορτίο μπορεί να αυξήσει την αντιδραστικότητα.
* Τάσεις ομάδας: Τα πιο αντιδραστικά μέταλλα βρίσκονται συνήθως στην ομάδα 1 (αλκαλικά μέταλλα) και στην ομάδα 2 (μέταλλα αλκαλικής γης) του περιοδικού πίνακα. Χάνουν εύκολα ένα ή δύο ηλεκτρόνια, αντίστοιχα. Τα πιο αντιδραστικά μη μέταλλα βρίσκονται στην ομάδα 17 (αλογόνα), τα οποία κερδίζουν εύκολα ένα ηλεκτρόνιο.
* Εξαιρέσεις: Ενώ τα στοιχεία που κερδίζουν ή χάνουν ένα ηλεκτρόνιο είναι συχνά εξαιρετικά αντιδραστικά, υπάρχουν εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, ορισμένα στοιχεία στη μέση του περιοδικού πίνακα μπορούν να χάσουν ή να αποκτήσουν πολλαπλά ηλεκτρόνια, οδηγώντας σε διαφορετικά επίπεδα αντιδραστικότητας.
Συμπερασματικά:
Ενώ ο αριθμός των ηλεκτρονίων που έχουν αποκτηθεί ή χαθεί μπορεί να είναι ένας παράγοντας στην αντιδραστικότητα, δεν είναι ο μόνος καθοριστικός παράγοντας. Τα πιο ενεργά μέταλλα και τα μη μέταλλα είναι αυτά που παρουσιάζουν έντονη τάση να χάνουν ή να κερδίζουν ηλεκτρόνια, αντίστοιχα, λόγω συνδυασμού παραγόντων όπως το ατομικό μέγεθος, η ηλεκτροαρνητικότητα και το πυρηνικό φορτίο.
