Γιατί τα στερεά γίνεται πιο διαλυτά στο νερό καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία;
1. Αυξημένη κινητική ενέργεια:
* Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, τα μόρια του νερού αποκτούν περισσότερη κινητική ενέργεια και κινούνται ταχύτερα. Αυτή η αυξημένη κίνηση διαταράσσει τους δεσμούς που συγκρατούν το στερεό, καθιστώντας ευκολότερη τα στερεά μόρια να σπάσουν και να διαλύονται.
2. Ενισχυμένη εντροπία:
* Η διάλυση είναι συχνά μια ενδοθερμική διαδικασία, που σημαίνει ότι απορροφά τη θερμότητα. Σύμφωνα με την αρχή του Le Chatelier, η αύξηση της θερμοκρασίας μετατοπίζει την ισορροπία προς την ενδοθερμική κατεύθυνση, ευνοώντας τη διάλυση.
3. Αδυναμίες των διαμοριακών δυνάμεων:
* Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αποδυναμώνουν τους δεσμούς υδρογόνου και άλλες διαμοριακές δυνάμεις που συγκρατούν τα μόρια του νερού μαζί. Αυτό επιτρέπει στα στερεά μόρια να αλληλεπιδρούν ευκολότερα με μόρια νερού και να διαλυθούν.
4. Αυξημένη μοριακή κίνηση:
* Η αυξημένη κινητική ενέργεια των μορίων νερού σε υψηλότερες θερμοκρασίες τους επιτρέπει να βομβαρδίζουν πιο έντονα τη στερεά επιφάνεια, σπάζοντας τους δεσμούς που συγκρατούν το στερεό και προωθώντας τη διάλυση.
Εξαιρέσεις:
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όλα τα στερεά δεν παρουσιάζουν αυξημένη διαλυτότητα με θερμοκρασία. Ορισμένα στερεά, όπως το θειικό ασβέστιο (CASO4) και το ανθρακικό λιθίου (Li2CO3), γίνονται λιγότερο διαλυτές καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται. Αυτό το φαινόμενο οδηγείται από την απελευθέρωση της θερμότητας κατά τη διάλυση (εξώθερμη διαδικασία), όπου η αύξηση της θερμοκρασίας ευνοεί την αντίστροφη αντίδραση (κατακρήμνιση).
Συνοπτικά, η αυξημένη διαλυτότητα των στερεών σε νερό με θερμοκρασία οφείλεται κυρίως στην αυξημένη κινητική ενέργεια, στην ενισχυμένη εντροπία, στις εξασθενημένες διαμοριακές δυνάμεις και στην αυξημένη μοριακή κίνηση. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις και η διαλυτότητα συγκεκριμένων στερεών μπορεί να μειωθεί με θερμοκρασία λόγω της εξώθερμης διάλυσης.