Πώς προστατεύονται ορισμένα μέταλλα από τη χημική αλλαγή;
1. Προστατευτικές επικαλύψεις:
* βαφή: Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος. Η βαφή δρα ως φράγμα, εμποδίζοντας την επίτευξη οξυγόνου και υγρασίας στην μεταλλική επιφάνεια.
* σμάλτα και λάκα: Αυτά είναι παρόμοια με το χρώμα, αλλά συχνά παρέχουν ένα πιο ανθεκτικό, γυαλιστερό φινίρισμα.
* Electroplating: Ένα λεπτό στρώμα από ένα ανθεκτικό στη διάβρωση μέταλλο (όπως το χρώμιο, το νικέλιο ή ο ψευδάργυρος) εναποτίθεται στην επιφάνεια του βασικού μετάλλου. Αυτό δημιουργεί ένα προστατευτικό φράγμα και μπορεί να βελτιώσει την αισθητική.
* Ανδόζη: Αυτή η διαδικασία σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου στην επιφάνεια του μετάλλου, ιδιαίτερα το αλουμίνιο. Το στρώμα οξειδίου είναι ανθεκτικό και ανθεκτικό στη διάβρωση.
* γαλβανισμός: Το μέταλλο βυθίζεται σε λουτρό τετηγμένου ψευδαργύρου, δημιουργώντας μια προστατευτική επίστρωση ψευδαργύρου που παρέχει καθοδική προστασία.
2. Καθοδική προστασία:
* Θυσία ανόδους: Αυτά είναι κομμάτια ενός πιο δραστικού μετάλλου (όπως το μαγνήσιο ή το ψευδάργυρο) που συνδέονται με το μέταλλο που πρόκειται να προστατευθεί. Η θυσία ανόδου διαβρώνεται αντί του προστατευμένου μετάλλου.
* εντυπωσιασμένος τρέχουσα καθοδική προστασία: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί μια εξωτερική πηγή ενέργειας για να δημιουργήσει ένα ηλεκτρικό ρεύμα που ρέει από την πηγή ενέργειας στο προστατευμένο μέταλλο, καθιστώντας την κάθοδο και αποτρέποντας τη διάβρωση.
3. Κράμα κράματος:
* Η προσθήκη μικρών ποσοτήτων άλλων μετάλλων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αντίσταση στη διάβρωση του βασικού μετάλλου. Για παράδειγμα, ο ανοξείδωτος χάλυβας περιέχει χρωμίου, το οποίο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου που εμποδίζει τη σκουριά.
4. Έλεγχος σχεδιασμού και περιβάλλοντος:
* Χαρακτηριστικά σχεδιασμού: Η αποφυγή των αιχμηρών γωνιών και των ρωγμών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της διάβρωσης. Η χρήση σωστά σχεδιασμένων συστημάτων αποστράγγισης για την πρόληψη της συσσώρευσης νερού μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.
* Έλεγχος περιβάλλοντος: Η διατήρηση του μεταλλικού στεγνό και μακριά από διαβρωτικά περιβάλλοντα είναι ζωτικής σημασίας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση των αφυγραντικών, των συστημάτων εξαερισμού και άλλων μεθόδων για τον έλεγχο του περιβάλλοντος.
5. Άλλες μέθοδοι:
* Αναστολείς: Αυτές είναι χημικές ενώσεις που προστίθενται στο περιβάλλον για να επιβραδύνουν τη διαδικασία διάβρωσης.
* Θεραπείες επιφάνειας: Αυτές οι μέθοδοι μπορούν να αλλάξουν τις επιφανειακές ιδιότητες του μετάλλου για να καταστούν πιο ανθεκτικές στη διάβρωση. Αυτό περιλαμβάνει τεχνικές όπως η ακρίβεια, η στίλβωση και η παθητικοποίηση.
Η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από το συγκεκριμένο μέταλλο, το περιβάλλον στο οποίο εκτίθεται και το επιθυμητό επίπεδο προστασίας.
