Είναι το σημείο βρασμού ενός υδατικού διαλύματος 0,5 m kOH υψηλότερο από .5Μ KCL;
* Ανύψωση σημείου βρασμού: Το σημείο βρασμού ενός διαλύματος είναι υψηλότερο από το σημείο βρασμού του καθαρού διαλύτη (σε αυτή την περίπτωση, νερό). Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ανύψωση σημείου βρασμού και είναι μια συναρπαστική ιδιότητα, που σημαίνει ότι εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των παρόντων σωματιδίων διαλυτής ουσίας, όχι την ταυτότητά τους.
* Διάσπαση: Τόσο το Koh όσο και το KCl είναι ισχυροί ηλεκτρολύτες, που σημαίνει ότι διαχωρίζονται πλήρως σε ιόντα όταν διαλύονται σε νερό.
* Koh → k⁺ + oh⁻
* Kcl → k⁺ + cl⁻
* παράγοντας van't hoff (i): Ο παράγοντας van't hoff αντιπροσωπεύει τον αριθμό των ιόντων που διαχωρίζεται σε μια διαλυμένη ουσία. Τόσο το KOH όσο και το KCL έχουν έναν παράγοντα van't hoff του 2 επειδή παράγουν δύο ιόντα το καθένα.
* Η βασική διαφορά: Ενώ και οι δύο έχουν τον ίδιο παράγοντα μολικτικής και βανιτ, το KOH παράγει ιόντα υδροξειδίου (OH⁻), τα οποία είναι ισχυρότερες βάσεις από τα ιόντα χλωριούχου (CL⁻). Η ισχυρότερη αλληλεπίδραση μεταξύ των ιόντων υδροξειδίου και των μορίων του νερού οδηγεί σε μεγαλύτερη ανύψωση του σημείου βρασμού σε σύγκριση με την ασθενέστερη αλληλεπίδραση μεταξύ ιόντων χλωριδίου και νερού.
Συνοπτικά: Παρόλο που και τα δύο διαλύματα έχουν τον ίδιο συντελεστή μολικτικής και van't hoff, η ισχυρότερη αλληλεπίδραση ιόντων υδροξειδίου με μόρια νερού στο διάλυμα ΚΟΗ έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερο σημείο βρασμού σε σύγκριση με το διάλυμα KCL.
