Γιατί ο ψευδάργυρος μετατοπίζει το νάτριο σε υδροξείδιο, παρά το γεγονός ότι είναι λιγότερο αντιδραστικό από αυτό;
* Ο ψευδάργυρος δεν μετατοπίζει άμεσα το νάτριο από υδροξείδιο του νατρίου (NaOH). Το νάτριο είναι ένα πολύ αντιδραστικό μέταλλο και θα αντιδράσει εύκολα με το νερό για να σχηματίσει υδροξείδιο νατρίου και αέριο υδρογόνου:
2 na (s) + 2 h₂o (l) → 2 naOH (aq) + h₂ (g)
* Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι μια αντίδραση μεταξύ διαλύματος ψευδαργύρου και υδροξειδίου του νατρίου. Ο ψευδάργυρος αντιδρά με τα ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) στο διάλυμα, όχι με τα ιόντα νατρίου (Na+). Αυτή η αντίδραση σχηματίζει ιόντα ψευδαργύρου (Zn (OH) ₄2⁻) και απελευθερώνει αέριο υδρογόνου:
Zn (s) + 2 NaOH (aq) + 2 h₂o (l) → na₂zn (oh) ₄ (aq) + h₂ (g)
Το βασικό σημείο: Αυτή η αντίδραση δεν είναι για το ψευδάργυρο που είναι πιο αντιδραστικό από το νάτριο. Πρόκειται για τις συγκεκριμένες χημικές συνθήκες και τον σχηματισμό μιας πιο σταθερής ένωσης. Τα ιόντα ψευδαργύρου είναι πιο σταθερά από τα ελεύθερα ιόντα ψευδαργύρου σε μια βασική λύση, οδηγώντας την αντίδραση προς τα εμπρός.
Εδώ είναι ο λόγος για τον ψευδάργυρο ιόντων ψευδαργύρου:
* Αμμφοτόνια φύση του ψευδαργύρου: Το οξείδιο του ψευδαργύρου (ZnO) και το υδροξείδιο του ψευδαργύρου (Zn (OH) ₂) είναι αμφοτερικοί, που σημαίνει ότι μπορούν να αντιδράσουν τόσο με οξέα όσο και με βάσεις. Σε μια βασική λύση, ο ψευδάργυρος σχηματίζει σύνθετα ιόντα όπως το ZICTAME (Zn (OH) ₄2⁻).
* σταθερότητα του σύνθετου ιόντος: Το ιόν ψευδαργύρου είναι ένα σταθερό σύμπλεγμα λόγω του συντονισμού των ιόντων υδροξειδίου γύρω από το ιόν ψευδαργύρου.
Συνοπτικά: Η αντίδραση μεταξύ ψευδαργύρου και υδροξειδίου του νατρίου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει το σχηματισμό ενός σταθερού ιόντος ψευδαργύρου και την απελευθέρωση αερίου υδρογόνου. Δεν είναι απλώς ο ψευδάργυρος να είναι πιο αντιδραστικός από το νάτριο.
