Γιατί το νιτρικό ασήμι συνδυάζεται πρώτα με ιόντα χλωριούχου σε νερό και όχι διχρωμικό κάλιο;
Εδώ συμβαίνει αυτό:
* Κανόνες διαλυτότητας: Γενικά, τα άλατα χλωριούχου είναι διαλυτά, εκτός από εκείνα που περιέχουν ασήμι (Ag⁺), μόλυβδο (PB2⁺) και υδράργυρο (I) (Hg₂2⁺). Αυτό σημαίνει ότι το χλωριούχο ασήμι σχηματίζει ένα στερεό ίζημα όταν ιόντα αργύρου (Ag⁺) από ιόντα χλωριούχου νιτρικού αργύρου (CL⁻) σε διάλυμα.
* ισορροπία αντίδρασης: Η αντίδραση μεταξύ των ιόντων νιτρικού αργύρου και χλωριούχου σχηματίζει ένα ίζημα επειδή η ισορροπία ευνοεί έντονα το σχηματισμό χλωριούχου στερεού αργύρου. Αυτό οφείλεται στην ισχυρή έλξη μεταξύ των ιόντων αργύρου και χλωριούχου, γεγονός που οδηγεί στο σχηματισμό μιας σταθερής, αδιάλυτης δομής πλέγματος.
* Διαλυτότητα διχρωμικού καλίου: Το διχρωμικό κάλιο, από την άλλη πλευρά, είναι μια διαλυτή ένωση. Διαχωρίζεται σε ιόντα καλίου (k⁺) και διχρωμικά ιόντα (cr₂o₇2⁻) στο νερό, παραμένοντας σε διάλυμα.
Συνοπτικά: Το νιτρικό άργυρο αντιδρά κατά προτίμηση με ιόντα χλωριούχου επειδή ο σχηματισμός του αδιάλυτου χλωριούχου αργύρου οδηγεί την αντίδραση στην ολοκλήρωση. Το διχρωμικό κάλιο, που είναι διαλυτό, δεν σχηματίζει ίζημα και επομένως δεν ανταγωνίζεται τον σχηματισμό χλωριούχου αργύρου.
