Γιατί η διάβρωση θεωρείται οξείδωση;

Η διάβρωση θεωρείται οξείδωση επειδή περιλαμβάνει την απώλεια ηλεκτρονίων από ένα μεταλλικό άτομο . Εδώ είναι μια κατανομή:

* Οξείδωση: Η διαδικασία όπου ένα άτομο, μόριο ή ιόν χάνει ηλεκτρόνια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της κατάστασης οξείδωσης του είδους.

* διάβρωση: Η επιδείνωση ενός υλικού, συνήθως ενός μετάλλου, μέσω χημικών αντιδράσεων με το περιβάλλον του.

Πώς λειτουργεί η διάβρωση:

1. Τα μέταλλα χάνουν ηλεκτρόνια: Όταν μια μεταλλική επιφάνεια έρχεται σε επαφή με ένα περιβάλλον που περιέχει οξυγόνο, νερό ή άλλους ηλεκτρολύτες, τα άτομα μετάλλων χάνουν εύκολα ηλεκτρόνια. Αυτή η απώλεια ηλεκτρονίων είναι η διαδικασία οξείδωσης.

2. Σχηματισμός μεταλλικών ιόντων: Τα μέταλλα που χάνουν ηλεκτρόνια γίνονται θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα).

3. Σχηματισμός οξειδίων, υδροξειδίων ή άλλων ενώσεων: Αυτά τα μεταλλικά ιόντα αντιδρούν με το περιβάλλον περιβάλλον, σχηματίζοντας οξείδια, υδροξείδια ή άλλες ενώσεις. Αυτές οι ενώσεις είναι συνήθως λιγότερο σταθερές και πιο εύθραυστες από το αρχικό μέταλλο, οδηγώντας στην υποβάθμιση του υλικού.

Παράδειγμα:

* σκουριά σιδήρου: Ο σίδηρος (Fe) αντιδρά με οξυγόνο (Ο2) και νερό (Η2Ο) παρουσία ηλεκτρολύτη (όπως αλάτι) για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (Fe2O3), κοινώς γνωστό ως σκουριά. Τα άτομα σιδήρου χάνουν ηλεκτρόνια, που οξειδώνονται σε ιόντα Fe3+.

Στην ουσία, η διάβρωση είναι μια χημική διαδικασία όπου ένα μέταλλο οξειδώνεται, οδηγώντας στην αποικοδόμησή του.