Πώς μπορεί να διακριθεί ένα θειικό άλας από το φωσφορικό;

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι διάκρισης θειικών αλάτων από φωσφορικά:

1. Χημικές δοκιμές:

* Δοκιμή χλωριούχου βαρίου:

* θειικό: Η προσθήκη διαλύματος χλωριούχου βαρίου (BACL₂) σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα θειικού άλατος (SO₄2⁻) θα παράγει ένα λευκό ίζημα θειικού βαρίου (baso₄). Αυτό το ίζημα είναι αδιάλυτο σε αραιωμένα οξέα.

* Φωσφορικό: Το χλωριούχο βάριο δεν θα σχηματίσει ένα ίζημα με φωσφορικά ιόντα (PO₄³⁻).

* Δοκιμή νιτρικού αργύρου:

* θειικό: Το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) δεν θα σχηματίσει ίζημα με ιόντα θειικών.

* Φωσφορικό: Το νιτρικό άργυρο θα σχηματίσει ένα κίτρινο ίζημα φωσφορικού αργύρου (Ag₃po₄) με φωσφορικά ιόντα.

2. Δοκιμές φλόγας:

* Φωσφορικό: Όταν ένα δείγμα που περιέχει φωσφορικό θερμαίνεται σε μια φλόγα, μπορεί να παρουσιάζει ένα ανοιχτόχρωμο-μπλε χρώμα (αν και αυτό δεν είναι πάντα πολύ ξεχωριστό).

3. Φασματοφωτομετρία:

* Φωσφορικό: Ειδικά αντιδραστήρια μπορούν να αντιδράσουν με φωσφορικά ιόντα για να σχηματίσουν έγχρωμα σύμπλοκα που μπορούν να μετρηθούν χρησιμοποιώντας φασματοφωτόμετρο. Η απορρόφηση του διαλύματος είναι άμεσα ανάλογη με τη συγκέντρωση φωσφορικών.

4. Άλλες τεχνικές:

* περίθλαση ακτίνων Χ: Αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της κρυσταλλικής δομής της ένωσης, η οποία μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ θειικού και φωσφορικού άλατος.

* φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR): Αυτή η τεχνική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της παρουσίας συγκεκριμένων ατόμων και των ρυθμίσεων συγκόλλησής τους, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διαφοροποίηση των θειικών και των φωσφορικών αλάτων.

Σημείωση: Είναι σημαντικό να εξεταστεί το πλαίσιο και οι συγκεκριμένες χημικές ουσίες που δοκιμάζονται. Μερικές φορές μπορεί να είναι απαραίτητες πρόσθετες δοκιμές για πλήρη αναγνώριση.