bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποια είναι η σύνθεση της λύσης;

Μια λύση είναι ένα ομοιογενές μίγμα δύο ή περισσοτέρων ουσιών. Η σύνθεση μιας λύσης μπορεί να περιγραφεί με διάφορους τρόπους:

1. Διαλυμένη ουσία και διαλύτης:

* Διαλυμένη ουσία: Η ουσία που διαλύεται στον διαλύτη. Συνήθως υπάρχει σε μικρότερη ποσότητα από τον διαλύτη.

* διαλύτης: Η ουσία που διαλύει τη διαλυμένη ουσία. Συνήθως υπάρχει σε μεγαλύτερη ποσότητα από τη διαλυτή ουσία.

2. Συγκέντρωση:

* Συγκέντρωση: Το ποσό της διαλυμένης ουσίας που υπάρχει σε μια δεδομένη ποσότητα λύσης. Μπορεί να εκφραστεί σε διάφορες μονάδες, όπως:

* Μοριακή (m): ΜΟΝΑΔΑ διαλυμένης ουσίας ανά λίτρο διαλύματος.

* Molality (m): ΜΟΝΑΔΑ διαλυμένης ουσίας ανά χιλιόγραμμο διαλύτη.

* ποσοστό κατά μάζα (% β/β): Μάζα διαλυμένης ουσίας ανά 100 γραμμάρια διαλύματος.

* Ποσοστό κατ 'όγκο (% v/v): Όγκος διαλυμένης ουσίας ανά 100 χιλιοστόλιτρα διαλύματος.

* Μέρη ανά εκατομμύριο (ppm): Χιλιοστόγραμμα διαλυμένης ουσίας ανά λίτρο διαλύματος.

* Μέρη ανά δισεκατομμύριο (PPB): Μικρογραμμάρια διαλυμένης ουσίας ανά λίτρο διαλύματος.

3. Διαλυτότητα:

* Διαλυτότητα: Η μέγιστη ποσότητα διαλυμένου ουσία που μπορεί να διαλυθεί σε μια δεδομένη ποσότητα διαλύτη σε συγκεκριμένη θερμοκρασία και πίεση.

* Κορεσμένο διάλυμα: Μια λύση που περιέχει τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης διαλυμένης ουσίας.

* Αξιοδωμένη λύση: Μια λύση που περιέχει λιγότερο από τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης διαλυμένης ουσίας.

* Υπεραϊκή λύση: Μια λύση που περιέχει περισσότερο από τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης διαλυμένης ουσίας.

4. Άλλοι παράγοντες:

* Θερμοκρασία: Η διαλυτότητα των περισσότερων στερεών αυξάνεται με τη θερμοκρασία. Ωστόσο, η διαλυτότητα των αερίων γενικά μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας.

* Πίεση: Η διαλυτότητα των αερίων αυξάνεται με την αύξηση της πίεσης.

Παράδειγμα:

* αλμυρό νερό: Το αλάτι (NaCl) είναι η διαλυμένη ουσία και το νερό (H2O) είναι ο διαλύτης.

* Νερό ζάχαρης: Η ζάχαρη (C12H22O11) είναι η διαλυμένη ουσία και το νερό (H2O) είναι ο διαλύτης.

* AIR: Το άζωτο (N2) είναι το κύριο συστατικό (διαλύτης) και το οξυγόνο (Ο2) είναι η κύρια διαλυμένη ουσία.

Συνοπτικά, η σύνθεση ενός διαλύματος μπορεί να οριστεί από τη φύση των συστατικών της (διαλυτή ουσία και διαλύτη), τη συγκέντρωση της διαλελυμένης ουσίας, τη διαλυτότητα του και άλλους παράγοντες όπως η θερμοκρασία και η πίεση.

Διαφορά μεταξύ Endergonic και Exergonic

Διαφορά μεταξύ Endergonic και Exergonic

Κύρια διαφορά – Endergonic vs Exergonic Οι όροι ενεργονικός και εξεργωνικός χρησιμοποιούνται για να εξηγήσουν δύο τύπους χημικών αντιδράσεων. Μια ενεργονική αντίδραση είναι μια μη αυθόρμητη αντίδραση. Δεν εμφανίζεται σε κανονικές συνθήκες όπως σε θερμοκρασία δωματίου και ατμοσφαιρική πίεση. Μια εξερ

Διαφορά μεταξύ καταλύτη και ενζύμου

Διαφορά μεταξύ καταλύτη και ενζύμου

Κύρια διαφορά – Καταλύτης έναντι ενζύμου Ο καταλύτης και το ένζυμο είναι δύο ουσίες που αυξάνουν τον ρυθμό μιας αντίδρασης χωρίς να μεταβάλλονται από την αντίδραση. Υπάρχουν δύο τύποι καταλυτών ως ένζυμα και ανόργανοι καταλύτες. Τα ένζυμα είναι ένας τύπος βιολογικών καταλυτών. Η κύρια διαφορά μεταξύ

Διαφορά μεταξύ πολυπροπυλενίου και πολυανθρακικού

Διαφορά μεταξύ πολυπροπυλενίου και πολυανθρακικού

Κύρια διαφορά – Πολυπροπυλένιο έναντι Πολυανθρακικού Το πολυπροπυλένιο και το πολυανθρακικό είναι πολυμερείς ενώσεις. Οι πολυμερείς ενώσεις είναι μεγάλα μακρομόρια που παράγονται από μικρά μόρια γνωστά ως μονομερή. Η χημική διαδικασία γνωστή ως πολυμερισμός χρησιμοποιείται για τον σχηματισμό ενός πο