bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποιος έχει το ισχυρότερο δίπολο-διπολικό υδρογόνο ή αλευρόμημα;

Το υδρογόνο φθοριούχο (HF) έχει ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπολικών από το υδρογόνο (HCl).

Εδώ είναι γιατί:

* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το φθόριο είναι πολύ πιο ηλεκτροαρνητικό από το χλώριο. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο φθορίου στο HF τραβά τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια πολύ πιο έντονα προς τον εαυτό του, δημιουργώντας ένα μεγαλύτερο μερικό αρνητικό φορτίο στο φθόριο και ένα μεγαλύτερο μερικό θετικό φορτίο στο υδρογόνο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια ισχυρότερη διπολική στιγμή στο HF.

* Μικρότερο μέγεθος φθορίου: Το φθόριο είναι μικρότερο από το χλώριο, οδηγώντας σε ένα πιο συγκεντρωμένο μερικό αρνητικό φορτίο στο άτομο φθορίου. Αυτό ενισχύει περαιτέρω τις αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπόλης στο HF.

Συνοπτικά: Η μεγαλύτερη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας και το μικρότερο μέγεθος του φθορίου στο HF συμβάλλουν σε ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις διπολικής-διαμέτρου σε σύγκριση με το HCl.

Διαφορά μεταξύ σκληρού σιδήρου και μαλακού σιδήρου

Διαφορά μεταξύ σκληρού σιδήρου και μαλακού σιδήρου

Κύρια διαφορά – Σκληρό σίδερο έναντι μαλακό σίδερο Σιδηρομαγνητικό υλικό είναι μια ουσία που μπορεί να έχει μαγνήτιση απουσία εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Υπάρχουν δύο ομάδες μαγνητικών υλικών ως μαλακά μαγνητικά υλικά και σκληρά μαγνητικά υλικά. Ο σίδηρος είναι ένα καλό παράδειγμα σιδηρομαγνητικού

Καταλύτες &Ενέργεια Ενεργοποίησης

Καταλύτες &Ενέργεια Ενεργοποίησης

Τι είναι ο καταλύτης; Ας μιλήσουμε για το τι είναι καταλύτης. Ένας καταλύτης είναι μια ένωση ή στοιχείο που αυξάνει τον ρυθμό μιας χημικής αντίδρασης, π.χ. την ταχύτητα με την οποία εμφανίζεται, χωρίς η ίδια να αποτελεί μέρος της αντίδρασης. Σε γενικές γραμμές, ένας καταλύτης δεν καταστρέφεται ούτ

Διαφορά μεταξύ των αντιδράσεων SN1 και SN2

Διαφορά μεταξύ των αντιδράσεων SN1 και SN2

Κύρια διαφορά – SN 1 έναντι SN 2 Αντιδράσεις ΣΜ 1 και SN 2 είναι δύο διαφορετικοί τύποι πυρηνόφιλων αντιδράσεων υποκατάστασης στην οργανική χημεία. Αλλά SN Το 1 αντιπροσωπεύει μονομοριακές αντιδράσεις, όπου ο ρυθμός αντίδρασης μπορεί να εκφραστεί με ρυθμό =K [R-LG]. Σε αντίθεση με το SN 1, SN Το 2 α