Ποια είναι η αντίδραση μεταξύ του θειοκυανικού και του χλωριούχου θωρακίου;
Η αντίδραση
* Αντιδραστήρια: (KSCN) και το χλωριούχο σίδηρο (FECL₃)
* Προϊόντα: Σίδηρος (III) Θειοκυανικό ([Fe (SCN)] ²⁺) και χλωριούχο κάλιο (KCL)
Εξίσωση
`` `
(Aq) + 3kscn (aq) → [fe (scn)] ³⁺ (aq) + 3kcl (aq)
`` `
Επεξήγηση
1. Σχηματισμός συμπλόκου: Όταν το θειοκυανικό κάλιο προστίθεται σε ένα διάλυμα χλωριούχου σιδήρου, τα ιόντα σιδήρου (III) (Fe3) αντιδρούν με τα ιόντα θειοκυανικού (SCN⁻) για να σχηματίσουν ένα σύνθετο ιόν που ονομάζεται θειοκυανικό σίδηρο ([Fe (SCN)] ³⁺). Αυτό το σύνθετο ιόν είναι υπεύθυνο για το κόκκινο χρώμα του αίματος.
2. Ισορροπία: Η αντίδραση είναι μια αντίδραση ισορροπίας, που σημαίνει ότι μπορεί να προχωρήσει και στις δύο κατευθύνσεις. Ο σχηματισμός του κόκκινου συμπλέγματος ευνοείται, αλλά μπορεί να αντιστραφεί προσθέτοντας περισσότερα ιόντα χλωριούχου (CL⁻) στο διάλυμα.
Βασικές παρατηρήσεις
* Αλλαγή χρώματος: Το διάλυμα μετατρέπεται στο αίμα-κόκκινο λόγω του σχηματισμού του συγκροτήματος θειοκυανικού σιδήρου (III).
* Αναστροφή: Η αλλαγή χρώματος είναι αναστρέψιμη. Η προσθήκη υπερβολικών ιόντων χλωριούχου μπορεί να μετατοπίσει την ισορροπία προς τα αντιδραστήρια, προκαλώντας εξασθένιση του κόκκινου χρώματος.
Εφαρμογές
* Χημική ανάλυση: Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται στην αναλυτική χημεία για την ανίχνευση της παρουσίας ιόντων σιδήρου (III).
* φασματοφωτομετρία: Η ένταση του κόκκινου χρώματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης ιόντων σιδήρου (III) σε ένα διάλυμα.
Σημείωση ασφαλείας: Το χλωριούχο σίδηρο και το θειοκυανικό κάλιο είναι και τα δύο χημικά που πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή σε εργαστηριακό περιβάλλον. Πάντα να φοράτε τα κατάλληλα εργαλεία ασφαλείας, να ακολουθήσετε τις κατάλληλες εργαστηριακές διαδικασίες και να απορρίψετε υπεύθυνα τα χημικά.
