Ένα πρόβλημα με την ποσοτική μελέτη του οξειδίου του μαγνησίου είναι αυτό που αντιδρά επίσης τι άλλα συστατικά ατμόσφαιρα;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* νερό (H2O): Το MGO μπορεί να αντιδράσει με νερό για να σχηματίσει υδροξείδιο του μαγνησίου (Mg (OH) 2). Αυτή η αντίδραση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν το MGO εκτίθεται σε υγρά περιβάλλοντα.
* διοξείδιο του άνθρακα (CO2): Το MGO μπορεί να αντιδράσει με CO2 για να σχηματίσει ανθρακικό μαγνήσιο (MGCO3). Αυτή η αντίδραση είναι πιο πιθανό να συμβεί παρουσία υγρασίας, καθώς το νερό δρα ως καταλύτης.
Αυτές οι αντιδράσεις μπορούν να περιπλέξουν ποσοτικές μελέτες του MGO επειδή:
* αλλάζουν τη σύνθεση του δείγματος: Ο σχηματισμός Mg (OH) 2 ή MGCO3 μεταβάλλει το χημικό μακιγιάζ του αρχικού MGO, επηρεάζοντας τις μετρήσεις.
* Εισάγουν σφάλματα στην ανάλυση: Εάν η παρουσία αυτών των ενώσεων δεν ληφθεί υπόψη, μπορεί να οδηγήσει σε ανακριβείς μετρήσεις της ποσότητας του παρόντος MGO.
Για να ελαχιστοποιήσετε αυτά τα προβλήματα, οι ερευνητές συχνά:
* Αποθηκεύστε MGO σε αεροστεγή εμπορευματοκιβώτια: Αυτό βοηθά στην ελαχιστοποίηση της έκθεσης σε υγρασία και CO2.
* Εκτελέστε πειράματα σε ελεγχόμενη ατμόσφαιρα: Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη χρήση ξηρού κουτιού ή καθαρισμού αδρανούς αερίου για την απομάκρυνση της υγρασίας και του CO2.
* Λογιστική για την παρουσία αυτών των ενώσεων στην ανάλυση: Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση συγκεκριμένων αναλυτικών τεχνικών ή την εφαρμογή συντελεστών διόρθωσης για να ληφθεί υπόψη η παρουσία Mg (OH) 2 και MGCO3.
Είναι σημαντικό να γνωρίζετε αυτές τις πιθανές αντιδράσεις όταν διεξάγετε ποσοτικές μελέτες του MGO για να εξασφαλίσετε ακριβή και αξιόπιστα αποτελέσματα.
