Πώς θα γνωρίζατε μια λύση που περιείχε ιόντα χλωριούχου;
1. Χημικές δοκιμές:
* Δοκιμή νιτρικού αργύρου: Η προσθήκη νιτρικού αργύρου (AgNO₃) σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου θα παράγει ένα λευκό ίζημα χλωριούχου αργύρου (AgCl). Αυτό το ίζημα είναι αδιάλυτο σε αραιό νιτρικό οξύ αλλά διαλυτό σε διάλυμα αμμωνίας.
2. Οργανικές μέθοδοι:
* χρωματογραφία ιόντων: Αυτή η μέθοδος διαχωρίζει τα ιόντα με βάση το φορτίο και το μέγεθος τους. Τα ιόντα χλωριδίου μπορούν να ανιχνευθούν και να ποσοτικοποιηθούν χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνική.
* φασματοσκοπία ατομικής εκπομπής (AES): Αυτή η τεχνική μετρά το φως που εκπέμπεται από ενθουσιασμένα άτομα. Τα ιόντα χλωριδίου μπορούν να ανιχνευθούν και να ποσοτικοποιηθούν με μέτρηση του συγκεκριμένου μήκους κύματος του φωτός που εκπέμπεται όταν είναι ενθουσιασμένοι.
* Επαγωγικά συζευγμένη φασματομετρία μάζας πλάσματος (ICP-MS): Αυτή η τεχνική μετρά τον λόγο μάζας προς φόρτωση των ιόντων. Τα ιόντα χλωριδίου μπορούν να ταυτοποιηθούν και να ποσοτικοποιηθούν με βάση τη μοναδική αναλογία μάζας προς φόρτιση.
3. Άλλες μέθοδοι:
* γεύση: Τα ιόντα χλωριούχου έχουν μια αλμυρή γεύση. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος δεν είναι αξιόπιστη για την ανίχνευση πολύ χαμηλών συγκεντρώσεων.
* μυρωδιά: Ορισμένες ενώσεις χλωριούχου έχουν μια ξεχωριστή οσμή, όπως το λευκαντικό (υποχλωριώδες νάτριο). Ωστόσο, αυτή η μέθοδος δεν είναι ειδική για ιόντα χλωριούχου.
Σημαντική σημείωση:
* Η παρουσία άλλων ιόντων στη λύση μπορεί να παρεμβαίνει στις δοκιμές.
* Συνιστάται πάντα να εκτελείτε πολλαπλές δοκιμές για να επιβεβαιώσετε την παρουσία ιόντων χλωριδίου.
* Η χρήση ενός συνδυασμού διαφορετικών μεθόδων παρέχει ένα ακριβέστερο και αξιόπιστο αποτέλεσμα.
Αυτοί είναι μόνο μερικοί τρόποι για να προσδιοριστεί εάν ένα διάλυμα περιέχει ιόντα χλωριούχου. Η καλύτερη μέθοδος χρήσης θα εξαρτηθεί από τη συγκεκριμένη κατάσταση και τους διαθέσιμους πόρους.
