Πώς υποδηλώνουν οι καταστάσεις οξείδωσης μεταβατικών μετάλλων στα ονόματα των μεταλλικών ενώσεων;
1. Ρωμαϊκοί αριθμοί:
* για κατιόντα: Οι ρωμαϊκοί αριθμοί χρησιμοποιούνται σε παρενθέσεις αμέσως μετά το όνομα μετάλλου. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος για την ονομασία των ενώσεων με μεταβατικά μέταλλα.
* Παραδείγματα:
* Fecl ₂:χλωριούχο σίδηρο (ii)
* Cuo:οξείδιο του χαλκού (II)
* Mno₂:οξείδιο του μαγγανίου (iv)
* Cr₂o₃:οξείδιο χρωμίου (iii)
2. Σύστημα αποθεμάτων:
* Παρόμοια με τους ρωμαϊκούς αριθμούς: Το σύστημα αποθεμάτων χρησιμοποιεί μια παρόμοια προσέγγιση, χρησιμοποιώντας ρωμαϊκούς αριθμούς για να υποδείξει την κατάσταση οξείδωσης του μετάλλου.
* Παραδείγματα:
* Feso₄:θειικό σίδηρο (ii)
* Fe₂ (So₄) ₃:θειικό σίδηρο (iii)
3. Παραδοσιακή ονομασία (λιγότερο συνηθισμένη):
* για μερικά μέταλλα: Ορισμένα μεταβατικά μέταλλα έχουν κοινές καταστάσεις οξείδωσης που παραδοσιακά υποδεικνύονται από επιθήματα.
* Παραδείγματα:
* Cu₂o:οξείδιο του χαλκού (i)
* Cuo:οξείδιο του χαλκού (II)
* Fecl₂:χλωριούχο σίδερο (ii) ή χλωριούχο σίδηρο
* Fecl₃:χλωριούχο σίδερο (iii) χλωριούχο ή χλωριούχο σίδηρο
Σημαντικές σημειώσεις:
* Μη μεταφοράς μέταλλα: Οι ρωμαϊκοί αριθμοί συνήθως δεν χρησιμοποιούνται για μη μεταβατικά μέταλλα επειδή συχνά έχουν μια ενιαία κοινή κατάσταση οξείδωσης. Για παράδειγμα, το χλωριούχο νάτριο (NaCl) ονομάζεται ως τέτοιο, όχι χλωριούχο νάτριο (Ι).
* Εξαιρέσεις: Υπάρχουν εξαιρέσεις όπου δεν χρειάζονται ρωμαϊκοί αριθμοί. Για παράδειγμα, ο ψευδάργυρος και το ασήμι συνήθως έχουν μια ενιαία κατάσταση οξείδωσης, έτσι ώστε να ονομάζονται ως χλωριούχο ψευδάργυρο (ZNCL₂) και χλωριούχο ασήμι (AGCL), αντίστοιχα.
Βασικό σημείο: Αναφέρεται πάντα στον τύπο της συγκεκριμένης ένωσης για τον προσδιορισμό της κατάστασης οξείδωσης του μετάλλου. Ο ίδιος ο τύπος παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για τον προσδιορισμό της σωστής ονομασίας.
