Ποιοι είναι οι δύο τρόποι με τους οποίους μπορεί να σχηματίσει ένα ορυκτό από τη λύση;
1. βροχόπτωση: Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος από τη λύση. Αυτό συμβαίνει όταν η λύση γίνεται υπερκορεσμένη, που σημαίνει ότι περιέχει περισσότερα διαλυμένα ορυκτά από ό, τι μπορεί να κρατήσει. Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω:
* εξάτμιση: Καθώς εξατμίζεται το νερό, η συγκέντρωση διαλυμένων ορυκτών αυξάνεται μέχρι να φτάσουν στο σημείο κορεσμού τους και να αρχίσουν να καταβυθίζονται. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι αποθέσεις αλατιού σχηματίζονται σε ξηρά περιβάλλοντα.
* Ψύξη: Καθώς η λύση ψύχεται, η διαλυτότητα των ορυκτών συχνά μειώνεται, προκαλώντας την καθίζηση. Αυτό είναι πόσες ορυκτές καταθέσεις σχηματίζονται σε γεωθερμικές περιοχές.
* Χημική αντίδραση: Η προσθήκη μιας χημικής ουσίας σε ένα διάλυμα μπορεί να προκαλέσει αντίδραση που έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ενός νέου ορυκτού. Αυτό είναι πόσοι πολύτιμοι λίθοι σχηματίζονται.
2. Κρυστάλλωση: Αυτό συμβαίνει όταν μεμονωμένα ιόντα ή μόρια σε μια λύση συναντώνται σε μια συγκεκριμένη διάταξη για να σχηματίσουν έναν κρύσταλλο. Αυτή η διαδικασία μπορεί να εμφανιστεί απευθείας από το διάλυμα ή μέσω του ενδιάμεσου ενός προϋπάρχοντος κρυστάλλου σπόρων. Η κρυσταλλοποίηση οδηγείται συχνά από:
* Ψύξη: Καθώς η λύση ψύχεται, ο ρυθμός της μοριακής κίνησης επιβραδύνεται, επιτρέποντας στα ιόντα να δεσμεύονται πιο εύκολα.
* Πίεση: Η αυξημένη πίεση μπορεί επίσης να ενθαρρύνει την κρυστάλλωση.
Τόσο η βροχόπτωση όσο και η κρυστάλλωση είναι θεμελιώδεις διεργασίες στον σχηματισμό ορυκτών και μπορούν να εμφανιστούν μαζί σε διάφορα γεωλογικά περιβάλλοντα.
