Ο χαλκός ή ο σίδηρος διαβρώνουν γρηγορότερα και γιατί;
* ηλεκτροχημικές αντιδράσεις: Η διάβρωση είναι μια ηλεκτροχημική διαδικασία. Τα μέταλλα αντιδρούν με το περιβάλλον τους, χάνουν ηλεκτρόνια και σχηματίζουν οξείδια. Αυτή η διαδικασία επηρεάζεται από παράγοντες όπως:
* Ηλεκτροχημικό δυναμικό: Ο σίδηρος έχει πιο αρνητικό ηλεκτροχημικό δυναμικό από το χαλκό. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιο πιθανό να χάσει ηλεκτρόνια και να διαβρωθεί.
* Παρουσία οξυγόνου και νερού: Τόσο ο σίδηρος όσο και ο χαλκός διαβρώνουν παρουσία οξυγόνου και νερού. Ωστόσο, ο σίδηρος αντιδρά πιο εύκολα με αυτά τα στοιχεία.
* Σχηματισμός οξειδίων:
* οξείδιο του σιδήρου (σκουριά): Ο σίδηρος σχηματίζει ένα χαλαρό, πορώδες στρώμα οξειδίου που ονομάζεται σκουριά. Η σκουριά δεν είναι προστατευτική και επιτρέπει την περαιτέρω διάβρωση.
* οξείδιο του χαλκού: Ο χαλκός σχηματίζει ένα σφιχτό, προστατευτικό στρώμα οξειδίου που ονομάζεται πατίνα. Η πατίνα ενεργεί ως εμπόδιο, επιβραδύνοντας την περαιτέρω διάβρωση.
* Περιβαλλοντικοί παράγοντες:
* οξύτητα: Ο σιδήρου διαβρώνεται ταχύτερα σε όξινα περιβάλλοντα.
* αλατότητα: Το αλμυρό νερό επιταχύνει τη διάβρωση τόσο στον σιδήρου όσο και στον χαλκό, αλλά ο σίδηρος είναι πιο ευαίσθητος.
Συνοπτικά: Το χαμηλότερο ηλεκτροχημικό δυναμικό του σιδήρου, η πορώδης φύση του στρώματος οξειδίου του και η μεγαλύτερη αντιδραστικότητα του με το οξυγόνο και το νερό συμβάλλουν στο ταχύτερο ρυθμό διάβρωσης σε σύγκριση με τον χαλκό.
