Οι ιονικοί δεσμοί είναι διαλυτοί στο νερό;
* πολικότητα: Τα μόρια του νερού είναι πολικά, που σημαίνει ότι έχουν θετικό τέλος (υδρογόνο) και αρνητικό άκρο (οξυγόνο). Αυτό επιτρέπει στα μόρια του νερού να περιβάλλουν τα ιόντα και να τα απομακρύνουν.
* ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις: Το θετικό τέλος ενός μορίου νερού μπορεί να προσελκύσει το αρνητικό ιόν, ενώ το αρνητικό άκρο μπορεί να προσελκύσει το θετικό ιόν. Αυτό αποδυναμώνει την ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των ιόντων στην ιοντική ένωση, που οδηγεί σε διάλυση.
Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις:
* Πλέγμα ενέργειας: Ορισμένες ιοντικές ενώσεις έχουν πολύ ισχυρά ηλεκτροστατικά αξιοθέατα (υψηλή ενέργεια πλέγματος). Αυτές οι ενώσεις μπορεί να μην διαλύονται εύκολα στο νερό. Για παράδειγμα, το ανθρακικό ασβέστιο (CACO3) είναι μόνο ελαφρώς διαλυτό στο νερό.
* Ενυδάτωση ενέργειας: Η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν τα ιόντα περιβάλλονται από μόρια νερού (ενέργεια ενυδάτωσης) πρέπει να είναι επαρκή για να ξεπεραστεί η ενέργεια του πλέγματος για τη διάλυση.
* Κοινό αποτέλεσμα ιόντων: Εάν το διάλυμα ήδη περιέχει υψηλή συγκέντρωση ενός από τα ιόντα από την ιοντική ένωση, η διαλυτότητα της ένωσης θα μειωθεί.
Συνοπτικά: Οι περισσότερες ιοντικές ενώσεις είναι διαλυτές στο νερό λόγω της πολικής φύσης του νερού και των ηλεκτροστατικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μορίων νερού και των ιόντων. Ωστόσο, παράγοντες όπως η ενέργεια του πλέγματος, η ενέργεια ενυδάτωσης και το κοινό φαινόμενο ιόντων μπορούν να επηρεάσουν τη διαλυτότητα.
