Ποια αντίδραση οξειδοαναγωγής πιθανότατα θα συνέβαινε εάν προστέθηκαν ασήμι και χαλκός μετάλλων σε μια λύση που περιείχε ιόντα;

Δείτε πώς μπορείτε να προσδιορίσετε την πιο πιθανή αντίδραση οξειδοαναγωγής μεταξύ του αργύρου, του χαλκού και των ιόντων τους:

Κατανόηση των εννοιών

* Αντιδράσεις οξειδοαναγωγής: Περιλαμβάνουν τη μεταφορά ηλεκτρονίων. Η οξείδωση είναι η απώλεια ηλεκτρονίων και η μείωση είναι το κέρδος των ηλεκτρονίων.

* Σειρά δραστηριότητας: Μια λίστα με μέταλλα διατεταγμένα κατά σειρά αντιδραστικότητας, με το πιο αντιδραστικό στην κορυφή. Αυτό βοηθά στην πρόβλεψη ποιο μέταλλο θα οξειδωθεί και τα οποία θα μειωθούν.

Εφαρμογή των εννοιών

1. Σειρά δραστηριότητας: Το ασήμι (AG) είναι λιγότερο αντιδραστικό από το χαλκό (Cu). Αυτό σημαίνει ότι ο χαλκός είναι πιο πιθανό να χάσει ηλεκτρόνια (οξειδώνει) και το ασήμι είναι πιο πιθανό να κερδίσει ηλεκτρόνια (μείωση).

2. Πιθανές αντιδράσεις: Υπάρχουν δύο πιθανές αντιδράσεις:

* Αντίδραση 1: Cu (s) + 2ag⁺ (aq) → cu²⁺ (aq) + 2ag (s)

* Ο χαλκός (Cu) οξειδώνεται σε Cu².

* Τα ασημένια ιόντα (Ag⁺) μειώνονται σε ασημένιο μέταλλο (AG).

* Αντίδραση 2: Ag (s) + cu²⁺ (aq) → Δεν υπάρχει αντίδραση

* Αυτή η αντίδραση είναι απίθανη επειδή το ασήμι είναι λιγότερο αντιδραστικό από το χαλκό.

Συμπέρασμα

Η πιο πιθανή αντίδραση οξειδοαναγωγής είναι:

cu (s) + 2ag⁺ (aq) → cu²⁺ (aq) + 2ag (s)

Αυτή η αντίδραση θα συμβεί επειδή ο χαλκός είναι πιο αντιδραστικός από το ασήμι και επομένως είναι πιο πιθανό να δωρίσει ηλεκτρόνια στα ιόντα αργύρου.