Ποια μέταλλα θα διαβρωθούν σε υγρό αέρα;
μέταλλα που διαβρώνουν εύκολα σε υγρό αέρα:
* IRON (FE): Η σκουριά, η πιο συνηθισμένη μορφή διάβρωσης, συμβαίνει όταν ο σίδηρος αντιδρά με οξυγόνο και νερό.
* αλουμίνιο (al): Ενώ το αλουμίνιο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου, μπορεί ακόμα να διαβρωθεί σε υγρό αέρα, ειδικά παρουσία αλάτων ή όξινων περιβαλλόντων.
* Χαλκός (Cu): Ο χαλκός οξειδώνεται στον αέρα, σχηματίζοντας μια πράσινη πατίνα (ανθρακικό χαλκό). Ενώ αυτή η πατίνα είναι προστατευτική, μπορεί να οδηγήσει σε κάποια διάβρωση.
* ψευδάργυρος (zn): Ο ψευδάργυρος αντιδρά με οξυγόνο και νερό για να σχηματίσει οξείδιο του ψευδαργύρου, το οποίο μπορεί να οξειδωθεί περαιτέρω σε υδροξείδιο του ψευδαργύρου.
* μαγνήσιο (mg): Το μαγνήσιο διαβρώνεται σχετικά γρήγορα σε υγρό αέρα, σχηματίζοντας οξείδιο του μαγνησίου.
* μολύβδου (PB): Ο μόλυβδος σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου, αλλά μπορεί ακόμα να διαβρωθεί σε υγρό αέρα, ειδικά σε όξινα περιβάλλοντα.
* κασσίτερος (SN): Το κασσίτερο μπορεί να διαβρωθεί σε υγρό αέρα, αλλά είναι πιο ανθεκτικό από πολλά άλλα μέταλλα.
* νικέλιο (ni): Το νικέλιο μπορεί να διαβρωθεί σε υγρό αέρα, ειδικά παρουσία διοξειδίου του θείου ή άλλων ρύπων.
μέταλλα που είναι πιο ανθεκτικά στη διάβρωση σε υγρό αέρα:
* χρυσό (AU): Ο χρυσός είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός στη διάβρωση, ακόμη και στον υγρό αέρα.
* Platinum (PT): Η πλατίνα είναι επίσης ιδιαίτερα ανθεκτική στη διάβρωση.
* ασήμι (AG): Το ασήμι αμαυρώνει σε υγρό αέρα, αλλά είναι γενικά ανθεκτικό στη διάβρωση.
* Titanium (Ti): Το τιτάνιο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου που το καθιστά ιδιαίτερα ανθεκτικό στη διάβρωση.
* ανοξείδωτο χάλυβα (διάφορα κράματα): Οι ανοξείδωτοι χάλυβες περιέχουν χρώμιο, το οποίο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου που αντιστέκεται στη διάβρωση.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διάβρωση:
* υγρασία: Η υψηλότερη υγρασία αυξάνει τον ρυθμό διάβρωσης.
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες επιταχύνουν γενικά τα ποσοστά διάβρωσης.
* Παρουσία αλάτων: Τα άλατα μπορούν να επιταχύνουν τη διάβρωση ενεργώντας ως ηλεκτρολύτες.
* οξύτητα: Τα όξινα περιβάλλοντα προάγουν τη διάβρωση.
* Ρύπες: Οι ρύποι όπως το διοξείδιο του θείου μπορούν να επιταχύνουν τη διάβρωση.
Προστασία των μετάλλων από τη διάβρωση:
* Επικαλύψεις: Η εφαρμογή επικαλύψεων όπως το χρώμα, το βερνίκι ή η επιμετάλλωση μπορεί να δημιουργήσει ένα φράγμα μεταξύ του μετάλλου και του περιβάλλοντος.
* κράμα: Η προσθήκη άλλων μετάλλων για τη δημιουργία κραμάτων μπορεί να βελτιώσει την αντίσταση στη διάβρωση.
* Καθοδική προστασία: Χρησιμοποιώντας μια θυσία ανόδου για την πρόληψη της διάβρωσης του μέταλλο ενδιαφέροντος.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ακόμη και τα μέταλλα που θεωρούνται ανθεκτικά στη διάβρωση μπορούν ακόμα να διαβρωθούν υπό ορισμένες συνθήκες. Εάν ανησυχείτε για τη διάβρωση, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν εμπειρογνώμονα διάβρωσης.
