Ποιο χαρακτηριστικό του δεσμού μεταξύ υδρογόνου και οξυγόνου είναι το πιο σημαντικό στην εξήγηση του τρόπου με τον οποίο μπορεί να λειτουργήσει το νερό ως ισχυρός διαλύτης;
Εδώ είναι γιατί:
* πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Ο δεσμός μεταξύ υδρογόνου και οξυγόνου είναι ένας πολικός ομοιοπολικός δεσμός. Αυτό σημαίνει ότι τα ηλεκτρόνια του δεσμού δεν μοιράζονται εξίσου μεταξύ των δύο ατόμων. Το οξυγόνο είναι πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, που σημαίνει ότι προσελκύει τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια πιο έντονα. Αυτό δημιουργεί ένα μερικό αρνητικό φορτίο στο άτομο οξυγόνου (Δ-) και ένα μερικό θετικό φορτίο στα άτομα υδρογόνου (Δ+).
* Νερό ως δίπολο: Αυτή η ανομοιόμορφη κατανομή του φορτίου καθιστά το μόριο του νερού ένα δίπολο, με θετικό τέλος και αρνητικό τέλος.
* έλξη σε ιόντα και πολικά μόρια: Το θετικό άκρο ενός μορίου νερού προσελκύεται από το αρνητικό άκρο άλλων πολικών μορίων ή ιόντων. Το αρνητικό τέλος ενός μορίου νερού προσελκύεται από το θετικό άκρο άλλων πολικών μορίων ή ιόντων. Αυτό το αξιοθέατο επιτρέπει στο νερό να περιβάλλει και να διαλύει πολλές διαφορετικές ουσίες.
Συνοπτικά: Η πολική φύση του δεσμού υδρογόνου-οξυγόνου στα μόρια του νερού δημιουργεί μια διπολική στιγμή, η οποία επιτρέπει στο νερό να αλληλεπιδρά έντονα με άλλα πολικά μόρια και ιόντα μέσω ηλεκτροστατικών αλληλεπιδράσεων. Αυτή η ισχυρή αλληλεπίδραση είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο το νερό είναι ένας εξαιρετικός διαλύτης.
