Πώς επηρεάζει η θερμοκρασία της σε πτέρυγα τη διαλυτότητα κάθε ένωσης 100 g H2 o;

Ας διερευνήσουμε πώς η θερμοκρασία επηρεάζει τη διαλυτότητα διαφορετικών ενώσεων σε 100 g νερού. Εδώ είναι μια κατανομή:

Γενικές αρχές:

* Διαλυτότητα: Η διαλυτότητα αναφέρεται στη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης ουσίας (η ουσία που διαλύεται) που μπορεί να διαλύεται σε μια δεδομένη ποσότητα διαλύτη (συνήθως νερό) σε συγκεκριμένη θερμοκρασία.

* Θερμοκρασία: Η θερμοκρασία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαλυτότητα. Η σχέση μεταξύ θερμοκρασίας και διαλυτότητας είναι διαφορετική για διάφορες ενώσεις.

Τύποι ενώσεων:

* στερεά:

* τα περισσότερα στερεά: Για τις περισσότερες στερεές ενώσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει διαλυτότητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι υψηλότερες θερμοκρασίες παρέχουν περισσότερη ενέργεια για τα μόρια του διαλύτη για να σπάσουν το κρυσταλλικό πλέγμα της διαλελυμένης ουσίας και να τραβήξουν τα σωματίδια του σε διάλυμα.

* Εξαιρέσεις: Ορισμένες στερεές ενώσεις έχουν αντίστροφη διαλυτότητα , δηλαδή η διαλυτότητα τους * μειώνεται * με την αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό είναι λιγότερο συνηθισμένο και τα παραδείγματα περιλαμβάνουν υδροξείδιο του ασβεστίου (Ca (OH) ₂) και θειικό δημητριακό (CE₂ (SO₄) ₃).

* Αέρια:

* Αέρια σε υγρά: Για τα αέρια που διαλύονται σε υγρά, η αύξηση της θερμοκρασίας μειώνεται διαλυτότητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι υψηλότερες θερμοκρασίες προκαλούν την αύξηση της κινητικής ενέργειας, καθιστώντας τους πιο πιθανό να ξεφύγουν από την υγρή φάση και να επιστρέψουν στην αέρια φάση.

* Παράδειγμα: Θα το παρατηρήσετε όταν θερμαίνετε μια σόδα ή μπύρα. Το διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) φυσαλίδες έξω καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία.

* υγρά:

* Αναμίγματα υγρών: Τα υγρά που αναμειγνύονται εντελώς σε όλες τις αναλογίες (όπως το αλκοόλ και το νερό) έχουν γενικά διαλυτότητα που επηρεάζεται λιγότερο από τις μεταβολές της θερμοκρασίας.

* Αξίζει τα υγρά: Τα υγρά που δεν αναμειγνύονται καλά (όπως το πετρέλαιο και το νερό) θα έχουν περιορισμένη διαλυτότητα και οι αλλαγές θερμοκρασίας έχουν συνήθως μικρότερο αντίκτυπο.

100 g νερού:

Η ποσότητα νερού (100 g) επηρεάζει την * ποσότητα * της ουσίας που μπορεί να διαλυθεί, αλλά οι γενικές αρχές της επιρροής της θερμοκρασίας παραμένουν οι ίδιες.

Ειδικά παραδείγματα:

* ζάχαρη (σακχαρόζη): Η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει σημαντικά την ποσότητα ζάχαρης που μπορεί να διαλύσει σε 100 g νερού.

* αλάτι (NaCl): Ενώ το αλάτι είναι αρκετά διαλυτό στο νερό, η διαλυτότητα του αυξάνεται μέτρια με την αύξηση της θερμοκρασίας.

* οξυγόνο (o₂): Καθώς η θερμοκρασία του νερού αυξάνεται, το λιγότερο οξυγόνο μπορεί να διαλύεται στα 100 g νερού.

Σημαντικές εκτιμήσεις:

* Πίεση: Για τα αέρια, η πίεση διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη διαλυτότητα. Η αύξηση της πίεσης αυξάνει γενικά τη διαλυτότητα ενός αερίου.

* πολικότητα: Η πολικότητα της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη επηρεάζει επίσης τη διαλυτότητα. Οι πολικές διαλυμένες ουσίες διαλύονται καλύτερα σε πολικούς διαλύτες (όπως το νερό) και οι μη πολικές διαλυμένες ουσίες διαλύονται καλύτερα σε μη πολικούς διαλύτες (όπως το λάδι).

Επιτρέψτε μου να ξέρω αν θέλετε να εξερευνήσετε τη διαλυτότητα μιας συγκεκριμένης ένωσης με περισσότερες λεπτομέρειες!