Τα στοιχεία που είναι πιο πιθανό να σχηματίσουν περισσότερους από έναν τύπους ιόντων είναι οι;
* Πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης: Τα μεταβατικά μέταλλα έχουν ένα μερικώς γεμισμένο d subshell. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να χάσουν ηλεκτρόνια τόσο από τα τροχιακά τους όσο και τα D, οδηγώντας σε πολλαπλές πιθανές καταστάσεις οξείδωσης. Για παράδειγμα, το Iron (Fe) μπορεί να σχηματίσει ιόντα Fe2⁺ και Fe3.
* Διαμορφώσεις μεταβλητού ηλεκτρονίου: Η δυνατότητα απώλειας ηλεκτρονίων από τα τροχιακά S και D επιτρέπει την ευελιξία στη διαμόρφωση ηλεκτρονίων, η οποία συμβάλλει στην ποικιλία των ιόντων που μπορούν να σχηματίσουν.
Άλλα στοιχεία που μπορούν να σχηματίσουν πολλαπλούς τύπους ιόντων, αν και λιγότερο συνηθισμένα από τα μεταβατικά μέταλλα, περιλαμβάνουν:
* μετά τα μεταβατικά μέταλλα: Στοιχεία όπως το TIN (SN) και το μόλυβδο (PB) μπορούν να παρουσιάσουν πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης, συχνά λόγω της συμμετοχής των p-ηλεκτρονίων τους στη συγκόλληση.
* Μη μέταλλα: Ορισμένα μη μέταλλα, όπως το θείο (S) και ο φωσφόρος (P), μπορούν να σχηματίσουν διαφορετικά ανιόντα με ποικίλες χρεώσεις ανάλογα με το περιβάλλον συγκόλλησης.
Βασικό σημείο: Η τάση σχηματισμού πολλαπλών τύπων ιόντων είναι πιο εμφανής στα μεταβατικά μέταλλα λόγω της μοναδικής ηλεκτρονικής δομής τους.
