Ποιος τύπος χημικού οδηγεί σε έλλειψη διαλυμένου οξυγόνου;

Υπάρχουν διάφοροι τύποι χημικών ουσιών που μπορούν να οδηγήσουν σε έλλειψη διαλυμένου οξυγόνου στο νερό, καθένα από τα οποία ενεργεί μέσω διαφορετικών μηχανισμών. Εδώ είναι μια κατανομή:

1. Οργανική ύλη:

* Πηγή: Αποσύνδεση των φυτών και των ζωικών ουσιών, λυμάτων, γεωργικής απορροής.

* Μηχανισμός: Τα βακτήρια αποσυνδέουν αυτές τις ουσίες, καταναλώνοντας οξυγόνο στη διαδικασία. Αυτό είναι γνωστό ως βιοχημική ζήτηση οξυγόνου (BOD) . Το υψηλό BOD μπορεί να εξαντλήσει γρήγορα τα επίπεδα οξυγόνου, δημιουργώντας "νεκρές ζώνες" σε υδάτινα σώματα.

2. Λιπάσματα και θρεπτικά συστατικά:

* Πηγή: Αγροτική απορροή, απορρίψεις εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων, βιομηχανικά λύματα.

* Μηχανισμός: Τα υπερβολικά θρεπτικά συστατικά όπως το άζωτο και ο φωσφόρος προάγουν τις άνθους των φυκών. Όταν αυτά τα φύκια πεθαίνουν, αποσυντίθενται, οδηγώντας σε υψηλό BOD και εξάντληση οξυγόνου. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ευτροφισμός .

3. Βιομηχανικές χημικές ουσίες:

* Πηγή: Βιομηχανικές απορρίψεις, διαρροές, επιχειρήσεις εξόρυξης.

* Μηχανισμός: Ορισμένες χημικές ουσίες, ιδιαίτερα εκείνες που περιέχουν βαριά μέταλλα ή τοξίνες, μπορούν να αναστέλλουν άμεσα τις διεργασίες παραγωγής οξυγόνου των υδάτινων φυτών ή να σκοτώσουν οργανισμούς που παράγουν οξυγόνο όπως τα ψάρια.

4. Θερμοκρασία νερού:

* Πηγή: Αλλαγή του κλίματος, εκφόρτιση βιομηχανικής θερμότητας.

* Μηχανισμός: Το ζεστό νερό διατηρεί λιγότερο διαλυμένο οξυγόνο από το κρύο νερό. Οι αυξημένες θερμοκρασίες μπορούν να οδηγήσουν σε εξάντληση οξυγόνου, ειδικά σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες όπως τα υψηλά επίπεδα BOD ή θρεπτικά συστατικά.

5. Διαστρωμάτωση νερού:

* Πηγή: Σταθερές στήλες νερού σε λίμνες και δεξαμενές.

* Μηχανισμός: Σε στρωματοποιημένα υδάτινα σώματα, σχηματίζονται στρώματα νερού με διαφορετικές θερμοκρασίες και πυκνότητες. Αυτό μπορεί να εμποδίσει την ανάμειξη οξυγόνου σε όλη τη στήλη του νερού, οδηγώντας σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στα κάτω στρώματα.

6. Αλατότητα:

* Πηγή: Η εισβολή του αλατούχου νερού από τους ωκεανούς ή τις αποθέσεις αλατιού στην ενδοχώρα.

* Μηχανισμός: Το αλατούχο νερό μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη υδρόβιων φυτών, οδηγώντας σε μειωμένη παραγωγή οξυγόνου.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:

* Αυτοί οι παράγοντες συχνά αλληλεπιδρούν, καθιστώντας δύσκολη την επίτευξη μιας μόνο αιτίας εξάντλησης οξυγόνου.

* Η σοβαρότητα της εξάντλησης του οξυγόνου εξαρτάται από τη συγκέντρωση της ρυπογόνου ουσίας, τον όγκο του επηρεασμένου νερού και την παρουσία άλλων παραγόντων.

Παραδείγματα:

* Υποξία στον Κόλπο του Μεξικού: Προκαλείται από πλούσια σε θρεπτικά συστατικά γεωργική απορροή από τον ποταμό Μισισιπή, οδηγώντας σε υπερβολικές άνθους των φυκών και επακόλουθη εξάντληση του οξυγόνου.

* νεκρές ζώνες στα παράκτια ύδατα: Συχνά προκαλείται από ένα συνδυασμό εκκένωσης λυμάτων, βιομηχανικών ρύπων και υψηλών θερμοκρασιών.

* εξάντληση οξυγόνου στις λίμνες: Μπορεί να προκύψει από την υπερβολική χρήση λιπασμάτων στις γύρω περιοχές, οδηγώντας σε ανθοφορία και ευτροφισμό.