Σχηματίζονται ρυθμιστικά διαλύματα όταν απελευθερώνονται μεγάλος αριθμός ιόντων υδροξειδίου σε διάλυμα;
Εδώ είναι γιατί:
* Τα buffer αντιστέκονται στις αλλαγές στο ph. Είναι λύσεις που μπορούν να εξουδετερώσουν μικρές ποσότητες προστιθέμενου οξέος ή βάσης χωρίς σημαντικές αλλαγές στο pH.
* Τα ιόντα υδροξειδίου είναι βασικά. Η προσθήκη ενός μεγάλου αριθμού ιόντων υδροξειδίου σε μια λύση θα το κάνει πιο βασικό (αυξήστε το pH).
* Για να σχηματίσετε ένα buffer, χρειάζεστε ένα αδύναμο οξύ και τη συζευγμένη βάση του (ή μια αδύναμη βάση και το συζευγμένο οξύ του). Αυτά τα ζεύγη μπορούν να εξουδετερώσουν τόσο το προστιθέμενο οξύ όσο και τη βάση.
Σκεφτείτε το έτσι:
* Η προσθήκη ιόντων υδροξειδίου είναι σαν να προσθέτετε βάση σε μια λύση. Θα αυξήσει το pH.
* Ένα buffer χρειάζεται τόσο όξινα όσο και βασικά εξαρτήματα για να είναι αποτελεσματικά. Η προσθήκη μόνο των ιόντων υδροξειδίου θα κάνει τη λύση πιο βασική, όχι για να δημιουργήσει ένα buffer.
Παράδειγμα:
Δεν θα δημιουργήσατε ένα buffer προσθέτοντας απλά μια μεγάλη ποσότητα NaOH (η οποία απελευθερώνει ιόντα υδροξειδίου) στο νερό. Αυτό θα έκανε απλώς μια ισχυρή βασική λύση.
Για να δημιουργήσετε ένα ρυθμιστικό διάλυμα, θα χρειαστεί να προσθέσετε ένα αδύναμο οξύ (όπως το οξικό οξύ) και τη συζευγμένη βάση του (οξικά ιόντα).
