Γιατί ο ψευδάργυρος αντιδρά με το θειικό οξύ διπλή για να δώσει αέριο υδρογόνου αλλά όχι χαλκό;
Ο ρόλος της αντιδραστικότητας
* Ο ψευδάργυρος είναι πιο αντιδραστικός από τον χαλκό: Στη σειρά αντιδραστικότητας των μετάλλων, ο ψευδάργυρος κάθεται πάνω από το χαλκό. Αυτό σημαίνει ότι ο ψευδάργυρος είναι πιο πιθανό να χάσει ηλεκτρόνια και να σχηματίζει θετικά ιόντα.
Η χημική αντίδραση
* Αντίδραση με ψευδάργυρο:
* Ο ψευδάργυρος αντιδρά με αραιό θειικό οξύ (H₂so₄) για να σχηματίσει θειικό ψευδάργυρο (ZnSO₄) και αέριο υδρογόνου (H₂).
* Η εξίσωση αντίδρασης είναι:Zn (s) + h₂so₄ (aq) → ZnSo₄ (aq) + h₂ (g)
* Καμία αντίδραση με χαλκό:
* Ο χαλκός είναι λιγότερο αντιδραστικός από το υδρογόνο. Αυτό σημαίνει ότι ο χαλκός δεν δίνει εύκολα ηλεκτρόνια στα ιόντα υδρογόνου (Η+) από το οξύ.
* Ως εκ τούτου, δεν συμβαίνει αντίδραση μεταξύ του χαλκού και του αραιού θειικού οξέος.
Επεξήγηση:
* Μεταφορά ηλεκτρονίων: Σε μια αντίδραση με οξύ, ένα μέταλλο θα δωρίσει ηλεκτρόνια σε ιόντα υδρογόνου (Η+) από το οξύ. Αυτό σχηματίζει αέριο υδρογόνου (H₂).
* Σειρά αντιδραστικότητας: Η σειρά αντιδραστικότητας των μετάλλων τις οργανώνει με τη σειρά της τάσης τους να χάσουν ηλεκτρόνια. Τα μέταλλα υψηλότερα στη σειρά είναι πιο πιθανό να αντιδράσουν με οξέα.
Συνοπτικά: Ο ψευδάργυρος αντιδρά με αραιό θειικό οξύ επειδή είναι πιο αντιδραστικό από το υδρογόνο, επιτρέποντάς του να δώσει ηλεκτρόνια και να σχηματίζει αέριο υδρογόνου. Ο χαλκός, που είναι λιγότερο αντιδραστικός από το υδρογόνο, δεν μπορεί να το μετατοπίσει από το οξύ, με αποτέλεσμα καμία αντίδραση.
